…

“ποσο σ’αγαπω”

κλικ!

copy+paste απο το site του Αthens Pride:

Τι συνέβη στο Stonewall το 1969?

Οι ρίζες του Pride

Γνωρίζουμε το Φεστιβάλ Υπερηφάνειας (Pride Festival) σήμερα ως μια γιορτή με παρελάσεις, άρματα, show και πάρτι, με τα οποία γιορτάζουμε ανοιχτά τη διαφορετικότητα και την κουλτούρα μας. Αλλά δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι είναι και η επέτειος μιας πραγματικής επανάστασης – το Κίνημα για την Γκέι Απελευθέρωση – και φόρος τιμής σε εκείνους που έστρωσαν το δρόμο πριν από μας.

Να πώς ξεκίνησε. Τις πρώτες πρωινές ώρες τhς 28 Ιουνίου 1969, το Stonewall Inn, ένα δημοφιλές γκέι κλαμπ στην οδό Christopher στο Greenwich Village της Νέας Υόρκης, δέχτηκε εισβολή από βαριά οπλισμένους άνδρες των ΜΑΤ της πόλης. Η κατηγορία ήταν η παράνομη πώληση οινοπνεύματος. Για δεύτερη φορά την ίδια εβδομάδα το μπαρ γινόταν στόχος. Οι επιδρομές στα γκέι μπαρ και η γενική παρενόχληση των γκέι και των τρανσέξουαλ είχαν καταντήσει ρουτίνα. Αλλά αυτή τη φορά, τα πράγματα δεν κύλησαν όπως νόμιζε η Αστυνομία.

Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το τι υποκίνησε τη βία και ποιοι συμμετείχαν σε αυτήν, αλλά μερικά γεγονότα είναι βέβαια: Η αστυνομία παρέταξε τους 200 θαμώνες για έλεγχο στοιχείων. Επέτρέψε στους περισσότερους να φύγουν, ενώ έθεσαν υπό κράτηση το προσωπικό, καθώς και τρεις drag queen και δύο τρανσέξουαλ.

Στην αρχή, η κατάσταση έξω από το μπαρ ήταν γιορτινή. Όμως όταν έφτασε η κλούβα και η αστυνομία φόρτωσε το προσωπικό του μπαρ και τις τρεις drag queen μέσα, το πλήθος στο δρόμο εξαγριώθηκε. Κάποιος πέταξε μια πέτρα στο παράθυρο και έπειτα δοχεία απορριμμάτων, μπουκάλια κτλ.

Όλη τη νύχτα μέχρι και την Κυριακή πρωί, μαζεύτηκε πολύ πλήθος μπροστά στο κατεστραμμένο μπαρ. Πολλοί γκέι νέοι εμφανίστηκαν για να διαμαρτυρηθούν, αλλά το έκαναν φιλώντας και χλευάζοντας την Αστυνομία. Τις επόμενες νύχτες συνέχισαν τα επεισόδια και οι συγκρούσεις με την Αστυνομία.

Ωστόσο, ακόμα σημαντικότερο ήταν αυτό που συνέβη αργότερα το καλοκαίρι. Στα τέλη του Ιουλίου, οι γκέι ακτιβιστές κυκλοφόρησαν φυλλάδια, απαιτώντας μια μαζική «συγκέντρωση για την ομοφυλοφιλική απελευθέρωση». Η συμμαχία που σχηματίστηκε από τη συνεδρίαση, που έγινε στις 24 Ιουλίου, υιοθέτησε την ονομασία «Γκέι Απελευθερωτικό Μέτωπο» (GLF: Gay Liberation Front). Ανάμεσα στις διεκδικήσεις της ήταν να σταματήσει η παρενόχληση από την αστυνομία, η προστασία στον εργασιακό χώρο, η ανάκληση των νόμων περί σοδομισμού και η θέσπιση νομοθεσίας κατά των διακρίσεων. Ακολουθούσαν και άλλα συλλαλητήρια διαμαρτυρίας και δημιουργήθηκαν οργανώσεις για τα δικαιώματα των γκέι και λεσβίων σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η «Πορεία για στο Stonewall» πραγματοποιήθηκε τον επόμενο χρόνο σε ανάμνηση του γεγονότος και συγχρόνως ως διαδήλωση διαμαρτυρίας κατά των διακρίσεων και της βίας που ασκήθηκαν στους γκέι, λεσβίες και τρανσέξουαλ της Νέας Υόρκης.

Με τα χρόνια, η επέτειος απέκτησε εορταστικό χαρακτήρα, απλώθηκε σε πολλές χώρες του πλανήτη και έγινε γνωστή ως Pride – Περηφάνια. Τον Ιούνιο του 1999, το Stonewall μπαρ ανακηρύχτηκε Μνημείο Εθνικής Κληρονομιάς και τμήμα της οδού Christopher μετονομάστηκε Stonewall Place.

Ο Ιούνιος είναι πια διεθνώς γνωστός ως μήνας του Pride. Κάθε χρόνο διοργανώνονται εκδηλώσεις, πάρτι και παρελάσεις σε πόλεις παντού στον κόσμο για να υπενθυμίζουν πως όλοι οι άνθρωποι έχουν ίσα δικαιώματα και πρέπει να είναι ελεύθεροι να επιλέξουν τον τρόπο που θέλουν να αγαπήσουν και να ζήσουν, χωρίς επικρίσεις και μίσος.

for more : κλικ κλικ εδω!

θα πάμε.

κάνε κλικ!

επιστρεφοντας απο τη δουλεια αλλαζω στο μοναστηρακι για ομονοια. ηλεκτρικος. η μυρωδια ειναι χαρακτηριστικη. ελαφρως σα καμμενο λαστιχο. κατι καμμενο αλλα οχι ενοχλητικα. μου θυμιζει παντα τον σταθμο στην alexanderplatz. η μυρωδια και τα χρωματιστα πλακακια στους τοιχους. νομιζω πως το μετρο μ’αρεσει λιγοτερο απο τον ηλεκτρικο.σε παει πιο γρηγορα αλλα δεν εχει ταυτοτητα. ο ηλεκτρικος εχει χαρακτηρα…σαν τα στενα δρομακια σε σχεση με τις μεγαλες λεωφορους…σου αρεσει πιο πολυ να τα περπατας. οι λεωφοροι εχουν μια αισθηση του ατελειωτου… σαν το μαρτυριο του σισυφου. ενω, τουλαχιστον, το δρομακι ξερεις οτι καπου τελειωνει, το βλεπεις. και μετα μπαινεις καπου αλλου σε αλλον δρομο κτλ κτλ. απο την αλλη, οι λεωφοροι εχουν αυτην την καταραμενη γοητεια της προοπτικης…που στο βαθος τερμα βλεπεις τον ουρανο…και αμα ειναι καλοκαιρια και βασιλευει ο ηλιος σου χαριζει το πιο γλυκα και ομορφα χρωματα…γαλαζοκοκκινα…και συ καθεσαι και χαζευεις…οπως οταν ησουν μωρο και περπατουσες με το κεφαλι ψηλα και το στομα ανοιχτο…

ειναι ωραια η αθηνα

σημερα ειναι ο τελικος, λεει…
μωρο μου θα με πας στο blasted?

ΗΟΜΕ.

Μαγική λέξη.

Μακάρι να αισθάνονται όλοι έτσι για το σπίτι που μένουν όπως εμείς.

Εδώ και 2 βδομάδες.

Δικό μας και κουκλί.

Ένα δυάρι στα Εξάρχεια.

Και στο κουδούνι τα ονόματα μας.

Άραγε πως ονομάζεται ένα ζευγάρι λεσβιών που μένει μαζί?

Το ξέρεις ότι μου’κανες το πιο γλυκό δώρο χτες που είχα τη γιορτή μου?

Σ’ευχαριστώ καρδιά μου! ;-*

Πάμε Blasted αύριο?