με αφορμη αυτο

οπως ελεγα και στο τελευταιο comment για τον ρηγο, ειναι καθαρα υποκειμενικο, ειναι θεμα συμπαθειας…
τον ρηγο θα τον ευχαριστω μια ζωη για οσες παραστασεις εκανε στο χοροθεατρο του ΚΘΒΕ γιατι μου εδωσε τη δυνατοτητα να βλεπω κατι ενδιαφερον σε σχεση με οσα (δεν) προσφερε το ΚΘΒΕ!
πολυ ή λιγο gay η αισθητικη του, σωστες ή λαθος οι επιλογες του, δεν με ενδιαφερει καθολου και δε θα αλλαξει η θετικη αποψη που εχω γι αυτον.
θα τον ευχαριστω και θα εχω παντα στο μυαλο μου (κοντα στις αλλες παραστασεις του) τους
“ελευθερους πολιορκημενους “, την τελευταια του παρασταση οταν ειχε ηδη (πισωπλατα) ανακοινωθει η μη ανανεωση της συνεργασιας του με το ΚΘΒΕ του Τσακιρογλου

about myanmar : wikipedia info
Οι ειρηνικές διαδηλώσεις στη Μυανμάρ, με έναυσμα τις κατακόρυφες αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων, έχουν αυξηθεί σε όγκο και αριθμό. Οι ειρηνικές διαμαρτυρίες, στις οποίες πρωτοστατούν Βουδιστές μοναχοί, έχουν ζητήσει τη μείωση των τιμών των αγαθών, την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων και την εθνική συμφιλίωση. Αναφέρεται ότι η κυβέρνηση έχει απαγορεύσει τη συνάθροιση άνω των 5 ατόμων. Οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις κατά των διαδηλωτών που συνοδεύτηκαν από εκατοντάδες συλλήψεις και ξυλοδαρμούς. Οι κρατούμενοι διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο να υποστούν βασανιστήρια. Σημερινά δημοσιεύματα μιλούν για τουλάχιστον 4 νεκρούς και πολλούς τραυματίες από πυρά του στρατού που είχαν ως στόχο να διαλύσουν τους διαδηλωτές.

Οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Μυανμάρ είναι εκτενείς και συστηματικές. Περιλαμβάνουν:

• Τη χρήση παιδιών-στρατιωτών και καταναγκαστικής εργασίας.
• Νόμους που ποινικοποιούν την ειρηνική έκφραση πολιτικής διαφωνίας. Στο τέλος του 2006 οι περισσότερες σημαντικές προσωπικότητες της αντιπολίτευσης βρίσκονταν στη φυλακή ή τελούσαν υπό διοικητική κράτηση, ανάμεσα στους περισσότερους από 1.160 πολιτικούς κρατουμένους σε ολοένα χειρότερες συνθήκες φυλάκισης.
• Συχνά συλλαμβάνονται άνθρωποι χωρίς ένταλμα και κρατούνται χωρίς επικοινωνία με τον έξω κόσμο.
• Τα βασανιστήρια και άλλες μορφές σκληρής, απάνθρωπης και ταπεινωτικής μεταχείρισης είναι συνηθισμένα, ιδίως κατά τη διάρκεια της ανάκρισης και της προφυλάκισης.
• Οι δικαστικές διαδικασίες εναντίον πολιτικών κρατουμένων δεν ανταποκρίνονται στα διεθνή πρότυπα δίκαιης δίκης.
• Οι κατηγορούμενοι συχνά στερούνται το δικαίωμα σε νομική εκπροσώπηση και οι εισαγγελείς έχουν βασιστεί σε ομολογίες που αποσπάστηκαν με βασανιστήρια.

click 4 more…

Πέγκυ Ζήνα – Κωνσταντίνος Ρήγος

Μη ψάξετε για κρυμμένα υπονοούμενα για τη σχέση μου με τη Χριστιάνα στους στίχους του τραγουδιού.

Καμία σχέση.

Απλά το συγκεκριμένο videoclip που σκηνοθέτησε ο Κωνσταντίνος Ρήγος μας αρέσει πολύ.

Άντε να χειμωνιάσει λίγο ακόμα να έρθουν και οι φρέσκιες παραστάσεις του.

Αναμένουμε!

Ευρωπαϊκή «καμπάνα» για τη Φυλή

Η λειτουργία του «κυττάρου» ως κοινή χωματερή, αιτία της παραπομπής μας στο Ευρωδικαστήριο

Του Γιωργου Λιαλιου/Καθημερινή (κλικ)

Ενας νέος Κουρουπητός δημιουργήθηκε στη Φυλή, με κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η απαράδεκτη αυτή κατάσταση έγινε αντιληπτή από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που αποφάσισε να παραπέμψει την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, απειλώντας την με πρόστιμα δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, το «κύτταρο» του ΧΥΤΑ στη Φυλή δεν λειτουργεί σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά δεδομένα, αλλά ως μια κοινή χωματερή, προκαλώντας ανεπανόρθωτη ζημιά στο περιβάλλον. Η απόφαση της Ε.Ε. αναμένεται να δημιουργήσει νέο «έμφραγμα» στη διαχείριση των απορριμμάτων στην πρωτεύουσα. Οι δύο άλλοι νέοι ΧΥΤΑ δεν έχουν ακόμα κατασκευαστεί, ενώ η ανακύκλωση εξακολουθεί να έχει φτωχές επιδόσεις και δεν «ανακουφίζει» ουσιαστικά τους ΧΥΤΑ από σημαντικό όγκο απορριμμάτων.

Πρόστιμο και επιστροφή κονδυλίων

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόκειται μέσα στον Οκτώβριο να αποστείλει προειδοποιητική επιστολή στην ελληνική κυβέρνηση για το θέμα της Φυλής. Η Επιτροπή πραγματοποίησε ελέγχους στον συγκεκριμένο ΧΥΤΑ έπειτα από καταγγελίες και διαπίστωσε ότι η λειτουργία του δεν ανταποκρίνεται στις κατευθύνσεις της οδηγίας 99/31/ΕΚ. Κατόπιν αυτού αποφάσισε να ξεκινήσει τη διαδικασία παραπομπής της χώρας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. «Το λεγόμενο “κύτταρο” της Φυλής όντως σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε σύμφωνα με τις προδιαγραφές που έχει ορίσει η Ευρωπαϊκή Ενωση. Ωστόσο, στην πραγματικότητα δεν λειτουργεί ως ΧΥΤΑ αλλά ως χωματερή, αφού τα απορρίμματα που δέχεται δεν υπόκεινται σε καμία επεξεργασία», αναφέρει στην «Κ» αξιωματούχος της Επιτροπής. «Επιπλέον διαπιστώθηκε ότι στη χωματερή καταλήγουν ειδικές κατηγορίες αποβλήτων, τα οποία οι χώρες της Ε.Ε. είναι υποχρεωμένες να διαχειρίζονται με ειδική διαδικασία και όχι να απορρίπτουν». Σημειώνεται ότι η Ε.Ε. μπορεί να ζητήσει όχι μόνο την επιβολή προστίμου στη χώρα μας για τη Φυλή, αλλά και την επιστροφή των ευρωπαϊκών κονδυλίων (ο ΧΥΤΑ χρηματοδοτήθηκε κατά 75% από το Ταμείο Συνοχής. Νέα προβλήματα Η είδηση της παραπομπής είναι δεδομένο ότι θα δημιουργήσει νέα προβλήματα στα συναρμόδια υπουργεία ΠΕΧΩΔΕ και Εσωτερικών, καθώς ανοίγει και πάλι τον Ασκό του Αιόλου στο φλέγον ζήτημα της διαχείρισης απορριμμάτων στην πρωτεύουσα. Το «κύτταρο» της Φυλής είναι ουσιαστικά προέκταση της χωματερής των Ανω Λιοσίων και έχει λιγότερο από ένα χρόνο ζωής. Κατασκευάστηκε με κατεπείγουσες διαδικασίες, καθώς έπρεπε να βρεθεί χώρος για τα απορρίμματα της πρωτεύουσας, με δεδομένο τον υπερκορεσμό του ΧΥΤΑ Λιοσίων.Ο ΧΥΤΑ Φυλής δέχεται περίπου 6.000 τόνους απορριμμάτων ημερησίως, σχεδόν το 90 – 95% των σκουπιδιών που παράγονται στην Αττική (και αντιστοιχούν στο 38% των οικιακών αποβλήτων της χώρας). Ελλείψει των ΧΥΤΑ Γραμματικού και Κερατέας, που δεν έχουν ακόμα κατασκευαστεί και με κορεσμένο τον ΧΥΤΑ Ανω Λιοσίων, η Φυλή θα δέχεται 1,07 εκατ. τόνους σκουπιδιών ετησίως, έναντι 0,8 εκατ. τόνων που ορίζει η Εγκριση Περιβαλλοντικών Ορων της.Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα παραπέμπεται για τις απαράδεκτες πρακτικές της στη διαχείριση των σκουπιδιών. Η πρώτη καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωδικαστήριο το 2000 αφορούσε την περίπτωση του Κουρουπητού στον νομό Χανίων και οδήγησε στην καταβολή προστίμου 5,4 εκατ. ευρώ. Η δεύτερη καταδίκη αφορούσε τη χωματερή Πέρα Γαληνών Ηρακλείου και ήρθε τον Νοέμβριο του 2004. Η υπόθεση αυτή «πάγωσε», καθώς η Ελλάδα παραπέμφθηκε συνολικά για τη διαχείριση των απορριμμάτων, ζήτημα που θα έπρεπε να έχει «κλείσει» από το 1999. Η υπόθεση βρίσκεται σε εκκρεμότητα, καθώς η χώρα ζήτησε και πήρε προθεσμία έως τα τέλη του 2008 να κλείσει και να αποκαταστήσει όλες τις (περίπου 2.600) ανεξέλεγκτες χωματερές. Υπεύθυνες για την απομάκρυνση των χωματερών είναι, σύμφωνα με τη νομοθεσία, οι περιφέρειες και η τοπική αυτοδιοίκηση, ενώ το ΥΠΕΧΩΔΕ έχει αναλάβει να υποβοηθήσει το εγχείρημα μέσω κεντρικού σχεδιασμού, τεχνικών προδιαγραφών και χρηματοδότησης.

Cos it’s easier to fly
Than to face another night
In Southern Sun
And your love is all around
And in the air to set me free

southern sun – paul oakenfold

-Τι κάνεις?

-Χαζεύω έξω.

-Τι έχει έξω?

- …

Συνειρμός:

[...He would spend hours staring out the window of the family apartment on Elizabeth Street, in Lower Manhattan’s Little Italy neighborhood (which was later the setting for several of his pictures), at the colorful activities swirling around below. “I saw a great deal of physical, emotional & psychological violence—as well as various bodily functions & people having sex—& things like that tend to leave an impression on you,” he has noted.]

*άσχετο. Ωραίο το κολάζ εε?

Η [1] πρωινή σκέψη σήμερα:

“Τα περιοδικά!” και μετά χαμόγελο.

Χτες από τον Γιαννακουλόπουλο στην Ομόνοια εντόπισα αυτά εδώ:

OFARCH / ARPLUS / MONITOR

που είναι γεμάτα θεματάρες και θέλω να τα ξεσκίσω… στο διάβασμα.

Τρεις τελίτσες.

Η [2] πρωινή σκέψη σήμερα.

“Σύννεφα του ουρανού θε ν’αρματώσω…”

Δηλαδή ένα στιχάκι.

Ξύπνησα σχεδόν τραγουδώντας το.

Tραγούδι του Γιάννη Χαρούλη που τ’άκουσα τυχαία χτες το πρωί πηγαίνοντας στη δουλειά.

Μάλλον έγινε χτες το συγκεκριμένο τραγούδι κάτι σαν soundtrack στις σκέψεις μου μέχρι που σήμερα… πήρε φόρα και μπήκε στην νικητήρια τριάδα πρώτων σκέψεων.

Η [3] σκέψη έχει να κάνει με απλά λιτά και καθημερινά πράγματα: Καφέ!

Καλημέρα!

*Προς LifoBloggers. Σχετικά με “την πρώτη σκέψη κάθε πρωί” χτες στα blogs της Lifo διάβασα ένα ποστ στα γρήγορα αλλά τώρα που το’ψαξα για να το βάλω link και δεν το εντόπισα. Anyway. Αν κάποιος κατάλαβε σε ποιο ποστ αναφέρομαι ας μου το θυμίσει και μένα με ένα comment.Thanks!

Χαζεύω τις φωτογραφίες από την έκθεση των δύο artist στην Νέα Υόρκη από το site του περιοδικού JUXTAPOZ.

Ο Jeff Soto ζωγράφισε ένα αξέχαστο σύννεφο στον πίνακα του war cloud.

Δε ξέρω γιατί… αλλά όταν το κοιτάζω με πιάνει μια απίστευτη επιθυμία να ακούσω/δω το video του feel good inc. των αγαπημένων μου gorillaz.

Ο Jim Houser από την άλλη με τις installations του θα γίνει η αιτία να μας διώξουν από το σπίτι.

Θέλουμε να βάψουμε τους τοίχους… λέμε!

Πειράζει?

Jeff + Jim thank you.

You made my day, today!

αντιγραφω απο την Καθημερινη της Κυριακης το εξαιρετικο κειμενο της Μαριαννας Τζιαντζη:

«Γεννήθηκα στον Πειραιά, σε νεοκλασικό σπίτι», γράφει ο Γιάννης Τσαρούχης. Σε νεοκλασικά σπίτια έτυχε να μεγαλώσει: «Πίσω από τους θριγκούς αυτών των κτιρίων είδα πολλές φορές, γεμάτος από τη γνωστή παιδική πλήξη και μελαγχολία, το αιώνιο μυστήριο του ουρανού και των συννέφων».

Δύο αρχιτεκτονικά μνημεία στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου είναι υποψήφια για κατεδάφιση, ώστε να εξασφαλιστεί η οπτική επαφή του νέου Μουσείου της Ακρόπολης (ή μάλλον του εστιατορίου του) με τον Παρθενώνα. Και στις 30 Αυγούστου, όταν στη μισή Ελλάδα μαίνονταν οι πυρκαγιές, ο υπουργός Πολιτισμού υπέγραψε την άρση της «προστασίας» για το ένα από αυτά.

Δεν γεννήθηκα, δεν μεγάλωσα σε νεοκλασικό σπίτι. Το αιώνιο μυστήριο του ουρανού με τα σύννεφά του αποκαλυπτόταν στα παιδικά μου μάτια πίσω από το σχοινί της μπουγάδας και τα ντεπόζιτα του νερού στις γειτονικές ταράτσες. Πλυσταριό και όχι θριγκός. Γλάροι και λαϊκά τραγούδια. Τα ωραία νεοκλασικά σπίτια ήταν πάντα τα σπίτια των άλλων, σπίτια παράξενα και ξένα. Ωστόσο, έμαθα να τα αντικρίζω χωρίς φθόνο, να αναγνωρίζω στις συμμετρικές προσόψεις τους την τέχνη και τη μαστοριά εκείνων που τα σχεδίασαν και τα έχτισαν, να διακρίνω το αποτύπωμα του ανώνυμου τεχνίτη και όχι του μεγαλοεργολάβου.

«Οταν αργότερα άρχισαν να τα γκρεμίζουν ένα ένα, τότε αισθάνθηκα ότι ξηλώνουν τη ζωή μου», συνεχίζει ο ζωγράφος. «Ηταν κάτι παραπάνω από αισθητική διαμαρτυρία αυτό που αισθανόμουν. Ηταν ξαφνικοί θάνατοι στενών φίλων».
Το μεγάλο ξήλωμα έχει ήδη συντελεστεί, στην Αθήνα και παντού, ενώ τα λίγα χειροποίητα κτίσματα που έχουν απομείνει μοιάζουν σαν τα ξεραμένα φύλλα ή λουλούδια που μπορεί να ανακαλύψουμε πατικωμένα στις σελίδες ενός παλιού βιβλίου. Οχι όμως τα δύο υπό κατεδάφιση κτίρια. Αυτά κάπου ανήκουν, ανήκουν στο δρόμο τους, ανήκουν σε εκείνους που ήρθαν από μακριά για να δουν την Ακρόπολη, ανήκουν στον κυριακάτικο, δίχως διόδια περίπατο δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων, αλλά και οικονομικών μεταναστών. Ανήκουν στο βλέμμα και τη μνήμη μας – και η αρχιτεκτονική μνήμη είναι η μνήμη της πόλης.

Δεν είναι μόνον τα λαμπρά οικοδομήματα που συγκροτούν αυτή τη μνήμη. Είναι και τα ξύλινα κίτρινα περίπτερα, οι θερινοί κινηματογράφοι, τα παλιά καφενεία, τα παλιά κουρεία, τα γερασμένα από εκατομμύρια βήματα πλακόστρωτα, οι δαντελένιες σιδηροκατασκευές. Κανιβαλικές διαθέσεις φαίνεται ότι έχει το νέο μουσείο αφού απαιτεί ένα γειτονικό ground zero για να ανασάνει.

Σύντομη, ασθματική, σημαδεμένη από την τραγωδία των πυρκαγιών ήταν αυτή η προεκλογική περίοδος. Εκλογές του «υπολοίπου διακοπών», της σαγιονάρας, της βερμούδας, της στάχτης και των γυάλινων τηλεοπτικών αναμετρήσεων. Με τον πολιτισμό απόντα από τα προεκλογικά προγράμματα και φυλλάδια, τις τηλεοπτικές συζητήσεις και τα πακέτα των παροχών. Με τον περιβόητο «πολιτικό πολιτισμό» να εξαντλείται είτε στην «κουλτούρα των συνεργασιών» είτε στην καλή συμπεριφορά των πολιτικών στον δημόσιο χώρο.

Η λεηλασία της αρχιτεκτονικής μνήμης συμβαδίζει με τη λεηλασία της ιστορικής μνήμης, με τη λεηλασία του φυσικού περιβάλλοντος, αφού σε λίγα χρόνια οι ελιές ίσως να θεωρούνται καλλωπιστικά φυτά. Μνήμη, πολιτισμός και εκλογές φαστ φουντ.