“i hate the idea of theatre just being an evening pastime. It should be emotionally and intellectually demanding.
I love football. The level of analysis that you listen to on the terraces is astonishing. If people did that in the theatre… but they don’t. They expect to sit back and not participate. If there ’s a place for musicals, opera or whatever there should be a place for good new writing, irrespective of box office.”

Sarah Kane
(Graham Saunders, “Love me or kill me” Sarah Kane and the theatre of extremes p.15)

(σιχαινομαι την ιδεα ενος θεατρου απλα ως απογευματινο χρονο. θα επρεπε να ειναι συναισθηματικα και πνευματικα
απαιτητικο.
λατρευω το ποδοσφαιρο. το επιπεδο των αναλυσεων που ακους στις κερκιδες ειναι εντυπωσιακο. αν οι ανθρωποι το εκαναν αυτο και στο θεατρο… αλλα δεν το κανουν.
περιμενουν να καθισουν και να μη συμμετεχουν. αν υπαρχει ενας χωρος για το μιουζικαλ, για την οπερα ή για οτιδηποτε αλλο θα επρεπε να υπαρχει και ενας χωρος για μια καλη, συγχρονη γραφη, ανεξαρτητα απο τις εισπραξεις.)