ειμαστε στους Δαιμονισμένους της Λυμπεροπουλου το καλοκαιρι στο Φεστιβαλ… η παρασταση πολυωρη…. εχει παει περιπου 3:30 [μετα τα μεσανυχτα] και πεφτει αυλαια… σηκωνομαστε με τη Χριστιανα και κατεβαινουμε προς την εξοδο… ενα παλικαρι με αγγιζει στο γυμνο ωμο και μου λεει [το ακουσαν ολοι σε αποσταση 10m]: μπορω να τραβηξω μια φωτογραφια το tattoo σου [στην πλατη]? είναι πολυ ομορφο.

…

και μετα μου ψιθυριζε η Χριστιάνα στο αυτι και με πειραζε: “ψωνιστηκες? ψωνιστηκες?”
χαχαχαχαχαχχαχαχαχα! yap. λιγακι. να! τοσοδα. νιαρ!

λ