you can call it a date.

χτες με πηρε το Χριστιανακι μου μετά τη δουλειά και με κερασε καφε και ποτο. 

Θα μου πεις… τι σε κερασε βρε? μαζί δεν τον εχετε τον λογαριασμό στην Τράπεζα? εε… ναι… οκ. το ιδιο ειναι αφου! παραμένει κέρασμα. 

Για αρχή μια βόλτα απο την Κοραή για μαμ κατα τις 7. Και μετά μαγκαζε για σοκολατοπιτα και διαβασμα athens & lifo.

Και αφού βρήκαμε τραπέζι βάθος -τερμα θεου- στο μαγκαζε [διπλα στο μοναστηριακο τραπεζι] πιασαμε κουβέντα με τον Κ. που μας σέρβιρε… [αχ αυτο το σαμουραι look πολυ μου αρεσει. σκεφτομαι να μακρυνω το μαλλι. seriously.]

Και πήγε 9… Θα μου πεις γυρνας στις 9 στο σπιτι? οχι. οχι. j’ame.

στο fantaseed για ενα κοκκινο martini λοιπον. Και ναι! υπάρχει θεός. ο Θεός Πουφ! Το τραπεζάκι με τα πουφ… στα οποια καθεσαι και γινεσαι πασας στον οντά σου… ηταν δικο μας και μας περιμενε!

Conclusion συζητησης που ακολούθησε:

“Χμμ… στη Σαλονικη εχει περισσοτερα στεκια που το sitting ειναι επιδαπεδιο κυριολεκτικά. το μαξιλαράκι σου και στο πάτωμα.”

[θυμάσαι και το "Κουρδιστό πορτοκάλι" ρε φάτσα?! στην οδό Κλεισούρας! αμε!]

ζητω τα στεκια που “νηπιαγωγίζουν”.

κυρια – κυριαααα… παω να παιξω με τις μπογιες μου.

καλημερα

λ