Το ψυγείο είναι αγνώριστο. εχω “χτυπησει” πάνω του stencil. δοκιμαστικά. πριν πάρω τους δρόμους [και τους τοίχους...] θέλω να επιβεβαιώσω ότι θα “βγουν” οκ. και ναι. στόχος επετεύχθει. άψογα. χμμ… μόνο που τα δάχτυλα μου φέρουν ένα μικρό ενθύμιο της “διαδικασίας”. ο δείκτης μαύρος. ο αντίχειρας φούξια.

A DIOS LE PIDO

LA CAMISA NEGRA

…τα παραπάνω δύο songs με αφορμή τα ισπανικά κεφτεδάκια με ρύζι που μας τάισε [για άλλη μία μέρα] το αγαπημένο Food Company και το “adios” που μου’πε η Χριστιάνα την ώρα που έφευγα [δεν σου λεω απο πού...secret]

[μπορώ να κάνω και χειρότερους συνειρμούς...]

salut!

lena