Heiterkeit {f}

mirth
gaiety
hilarity
serenity
joviality
merriment
cheeriness
jocularity
brightness
jovialness
jauntiness
exhilaration
cheerfulness
hilariousness

Μ.Ο. διαρκειας υπνου τις τελευταιες ημερες : 3,5 ωρες.
X.

p.s. συγγνωμη που δε μιλιεμαι, κοριτσι μου.

τα ματια μου καινε απο την ελλειψη υπνου. η χριστιανα μου στελνει μηνυματα οτι είναι “πτωμα”. ωραια. μια χαρα το παμε εδω και 10 μερες.

ευτυχως σε μια εβδομαδα ακριβως θα εχουμε παραδωσει οοολα τα project της χρονιας στη σχολη και finito. μεχρι τοτε… 19 ωρες τη μερα ειναι αφιερωμενες σε ”non-stop fight against time” που περιλαμβανει 8ωρη (ενίοτε και 9ωρη) εργασία (το γνωστό άσμα…”ο βασικός μισθος του βασικού μισθού”) 

και μετα στο σπιτι μπροστα στα laptop…η Χριστιανα να μονομαχει με οπλο το ποντικι με autocad και sketchup και εγω με photoshop και illustrator… (κάπου εκεί ανάμεσα πεταγόμαστε και μέχρι το food company να φάμε ενα πιατο αχνιστό μαμ)

και φυσικά projects και χαρά… με μόνιμο μουσικό χαλί/πλακάκι/laminate/βιομηχανικό δάπεδο απο το madtv ή… τις επιλογές τις χριστιανας μου (χτες ειχε επιλεξει ”πασχαλιδη” το καλο μου στο repeat – εξού και το προηγουμενο ποστ απο μενα. και – τελος - με τον χατζηγιαννη lolita* μου. thank cocorosie.) 

και γκουχ-γκουχ… κερασάκι στην τούρτα… οι σουρεαλιστικοι διάλογοι μεταξύ μας… που μπλεκουν καταλόγους επίπλων, μεταλλικές κατασκευές παταριών, logo ξενοδοχείων, γραμματοσειρές που σβήστηκαν κατά λάθος, ποια θα παει supermarkt να παρει ψωμί του τοστ και την ατάκα “αναψες θερμοσιφ. για να κανουμε ντουζ?”…

Και οοοόλα αυτά…μεχρι που το dual-core που εχουμε στο κεφαλι να βγαλει screensaver “shut down – go to bed”… 

και ναι…το διπλο (στρωμα) έχει ονομαστεί και απο τη Χριστιανα και απο μενα “ο παραδεισος – ο θεος – και αλλες λατρευτικες ονομασιες” γιατί συνδέεται με τις 5 καλυτερες ωρες του 24ωρου: sex και υπνος (με αυτη τη σειρα).

lena

Φωτιά Μου
(στίχοι, μουσική: Μίλτος Πασχαλίδης)

Με χάδια τρομαγμένα, με διψασμένα χάδια
Του νου μου τα σκοτάδια, απόψε ντύνομαι
Λευκό πανί υψώνω και πάω όπου με πάει
Αυτό που με σκορπάει, σου παραδίνομαι

Φωτιά μου εσύ κι αέρας στο σύνορο τούτης της μέρας
Τη φλόγα σου δώσ’ μου και γίνε μου φως μου χρυσόμαλλο δέρας
Φωτιά μου εσύ και αέρας στο σύνορο τούτης της μέρας
Το γέλιο σου δώσ’ μου και γίνε του κόσμου το πέρας

Μονάχη μες τους ξένους και μες τους φίλους μόνη
Να ‘ξερα τι σε σώνει στον πόνο στη χαρά
Γυαλί που δε ραγίζει θα βρισκα να σου τάξω
Πες μου πώς να πετάξω με δανεικά φτερά

Φωτιά μου εσύ κι αέρας στο σύνορο τούτης της μέρας
Τη φλόγα σου δώσ’ μου και γίνε μου φως μου χρυσόμαλλο δέρας
Φωτιά μου εσύ και αέρας στο σύνορο τούτης της μέρας
Το γέλιο σου δώσ’ μου και γίνε του κόσμου το πέρας

Της φυλακής μου πόρτα, εσύ και αντικλείδι
Και ‘γω μικρό στολίδι στον άσπρο σου λαιμό
Θα πω ένα τραγούδι, σήκω να το χορέψεις
Τα μάτια να μου κλέψεις για πάντα πριν χαθώ

lena

[η κρητικη μου ριζα καλα κρατει...]