City of shame

Σκηνές από τυχαία πηγαδάκια με θέμα τον βίαιο θάνατο του ηθοποιού Νίκου Σεργιανόπουλου.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΛΙΤΑΚΗ

ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ

- Μα ήταν γκέι τελικά; Και πώς έπαιζε τόσο καλά το μάτσο τύπο;
- Ηθοποιός ήταν, ρε. Προφανώς καλός.
- Φαντάσου όμως. Γκέι άντρας καταδικασμένος να παίζει για πάντα στην τηλεόραση τον σκληρό στρέιτ σαν να ζει σε παράλληλο σύμπαν.
- Στους «Δύο Ξένους» ήταν άψογος πάντως. Το μοναδικό σίριαλ που βλεπόταν.
- Όλοι λένε ότι ήταν πολύ καλό παιδί. Τώρα, παιδί, θα μου πεις, 56 χρονών…
- Είναι κάτι παιδιά που δεν γίνονται άντρες…
- Έλα ρε. Λίγους στρέιτ ξέρεις που δεν γίνονται ποτέ άντρες; Από παιδιά κατευθείαν γεροντοκόρες.

ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

- Κάρφωσε και τον κάρφωσαν σου λέω. Έπρεπε να στείλουν μήνυμα και σε άλλους.
- Με 21 μαχαιριές; Αυτό δεν είναι μήνυμα. Αυτό είναι σπλάτερ.
- Σαν τον Ταχτσή και τον Παζολίνι.
- Και τον Φασμπίντερ.
- Όχι ρε, από overdose πήγε ο Φασμπίντερ.
- Α, ναι… Μου ‘ρθε φλας τώρα. Το σύνθημα που ακούστηκε στο Athens Pride το πήρες πρέφα; «Ο Χατζιδάκις φταίει που έχω γίνει γκέι».
- Χα, χα. Καταπληκτικό.

ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΤΗ

- Να δεις που θα γίνει ιστορία τρόμου για να λένε οι μανάδες στα παιδάκια. Βρήκαν ευκαιρία για να βγάλουν τους παλιούς μπαμπούλες απ’ την ντουλάπα: «Μη γίνεις θεατρίνος, μη γίνεις αδελφή. Θα ‘χεις κακό τέλος».
- Την είδες αυτή την ξεφτιλισμένη το μεσημέρι στην τηλεόραση; Κανένας σεβασμός στο νεκρό.
- Γιατί, οι φρικαλέοι τίτλοι; «Δεν πρόλαβε να σεργιανίσει» και τέτοια. Αυτοί που βγάζουν τους τίτλους στην τηλεόραση είναι απίστευτοι, είναι σαν να δίνουν εξετάσεις για το Δελφινάριο.
- Ποια τηλεόραση, ρε; Εδώ έχουν κάνει μπουρδέλο άλλα κι άλλα. Αυτό θα άφηναν; Δεν υπάρχει τηλεόραση. Γι’ αυτό όλοι παρακολουθούν σαν ζόμπι τον Λαζόπουλο να παριστάνει τη χαμένη δήθεν συνείδηση του έθνους…

(Τίτλοι Τέλους. Μουσικό θέμα: Robyn Hitchcock, City of Shame: «Στην πόλη της ντροπής / ήταν που ανακάλυψα πως δεν φταίω εγώ»)

απο τη lifo (κλικ!)

X.