freedom island
2 girls in love…Αρχείο για Ιουνίου 20, 2008
ποιος λογαριάζει κύμα και καιρό
Παλάτια εμείς θα χτίζουμε στην άμμο
ποιος λογαριάζει κύμα και καιρό
κι αν την καρδιά μας την πατάμε χάμω
εμείς αυτό το λέμε ριζικό
κι αν την καρδιά μας την πατάμε χάμω
εμείς αυτό το λέμε ριζικό
Καράβια είμαστε που ρίχνονται στο κύμα
που ‘χουν στο αίμα τους αλμύρα και σκουριά
για μας ο θάνατος και το μεγάλο κρίμα
είναι να μένουμε δεμένα στη στεριά
Σκορπάμε τη ζωή ερωτευμένοι
το «σ’ αγαπώ» το κάνουμε σκοπό
το τραγουδούν της νύχτας οι χαμένοι
και τ’ όνειρό τους τραύμα είναι νωπό
το τραγουδούν της νύχτας οι χαμένοι
και τ’ όνειρό τους τραύμα είναι νωπό
Καράβια είμαστε που ρίχνονται στο κύμα
που ‘χουν στο αίμα τους αλμύρα και σκουριά
για μας ο θάνατος και το μεγάλο κρίμα
είναι να μένουμε δεμένα στη στεριά
απο το freedom island για το freedom island
day dreaming
κοιμασαι. μας βγαίνει η κουραση. ουτε ειδησεις δεν προλαβες να δεις. 9 και 1 και ειχες αποκοιμηθει. προσπαθω να θυμηθω ποτε σε ειδα πρωτη φορα να αποκοιμιεσαι και εγω να μενω ξυπνια να σε χαζευω. μαλλον στο σπιτι στο χωριο. τοτε. πριν… ποσος καιρος απο τοτε εχει περασει. εκεινα τα ΣΚ που φευγαμε απο τη Θεσσαλονικη για να εχουμε σπιτι δικο μας. μονο οι δυο μας. εκεινα τα ΣΚ… και αναμεσα οι μερες που ειμασταν μακρυα η μια απο την αλλη. δεν μου αρεσει να σου μιλαω απο το τηλεφωνο. ποτε δεν μου αρεσε να μιλαω με τις ωρες στο τηλεφωνο. θελω να κοιταω στα ματια. να ρουφαω καθε εκφραση του “αλλου”. ισως γιαυτο συχνα παραταω το κινητο στο σπιτι. το ξεχναω. ή κάτι κυριακες δεν το ανοιγω καν. μενει κλειστο στο πατωμα διπλα στο στρωμα. και δεν μου λειπει. δεν το αποζητω. ευτυχως με εχουν μαθει οι φιλοι και στελνουν μεηλ ή παιρνουν εσενα στο δικο σου κινητο που τοχεις παντα μαζι σου. σε ρωτησα αν θες να παμε καπου σημερα. αν θες να παμε μια βολτα. τα ματια σου ειναι κοκκινα. μια ωρα μου ειπες να κοιμηθω. μια ώρα και θα παμε οπου θες. εμενα η δικη μου εκτονωση θαναι αυριο το πρωι. θα κοιμηθω μεχρι να χορτασω υπνο. ας παει και 2 το μεσημερι. ας παει και 4. ας κοιμηθω 14ωρα. θελω να ξυπνησω και να νιωθω καινουρια. και να παμε το μεσημερακι αυριο να παρουμε αθλητικα. δυο-τρια μπλουζακια αμανικα. η συνδρομη εχει ηδη ξεκινησει απο χτες στο gym. we are officially members. πλακα δεν εχει? με καμια/κανεναν δεν εχω παει ποτε γυμναστηριο μαζι.
θα μου πεις…. δεν πηγαινες γυμναστήριο… πήγαινες κολυμβητήριο… οκ. το fact παραμένει. πρωτη φορα συν-αθλούμαι. ειμαι μοναχικο ζωακι αφου. παντα μου αρεσαν τα ατομικα αθληματα. αυτα που η νικη και ηττα ειναι αποκλειστικα ευθυνη του ενος. πηγαινα που λες προπονησεις βραδυα. που δεν ειχε κοσμο. μετα απο 8 ωρες διαβασμα στη βιβλιοθηκη του αριστοτελειου ειχα το σακο μου μαζι και πηγαινα για δυο ωρες να γίνω ενα με το νερο. εκτονωση. και μετα καυτο ντουζ και σπιτι για υπνο.
ωπ. ξυπνας. παμε βολτα?
lena
Every action is a performance
ομως…
ας μην μενουμε στην επιφανεια.
ας παμε λιγο πιο βαθεια…
οποιος εχει κουραγιο, ας το κανει.
αξιζει τον κοπο.
μετα μπορει και να τα καταφερεις να κοιμηθεις.
αν καταλαβεις πως δεν εισαι πιο πανω απο τους αλλους.
αν καταλαβεις πως μπορει και να μην εισαι τοσο εξυπνος οσο νομιζεις.
αν καταλαβεις πως το να νομιζεις πως κοροϊδευεις τους κοντινους σου ανθρωπους
δεν ειναι τιποτε αλλο απο το να κοροϊδευεις τον εαυτο σου.
απλως (αυτ-)απατασαι, φιλε μου…
μην ψαχνεις τον δρομο εξω απο σενα.
ψαξε τον μεσα σου…
Χ.
