Οι γλαροί όλη τη μέρα πετάνε
επάνω από πατώματα που τρίζουν
στο Grand Hotel οι καμαριέρες καθαρίζουν
τα ίχνη από τη σκόνη που μισούν να τα ρουφάνε
Οι τυχοδιώκτες που όλο αδιάφορα κοιτάνε
καθώς τινάζουνε τη σταχτή όταν καπνίζουν
οι τυχοδιώκτες που όλα κάτι τους θυμίζουν
κάτι που πάντοτε σε λίγο το ξεχνάνε
και ναρκωμένοι αναρωτιούνται πόσο αξίζουν
τα κρύσταλλα στα τζαμιά που γυαλίζουν
πόσο κοστίζουν οι καρδιές όταν ραγίζουν
πόσο αξίζουνε τα κρύσταλλα όταν σπανέ…
Στο Grand Hotel οι λιμουζίνες σταματάνε
και αποβιβάζονται οι ώριμες κύριες
δίπλα στο πιάνο διηγούνται ιστορίες
και βεβαιώνουν πόσο όμορφα περνάνε
για διακοπές το καλοκαίρι όταν πάνε
στις δροσερές εξοχικές τους κατοικίες
πίνοντας τσάι νοσταλγούν τις αποικίες
καθώς τη νύχτα στη βεράντα ξενυχτάνε
τις ασημένιες χειροπέδες τους φοράνε
τις σιδερένιες τους θυμίζουν τραγωδίες
πόσο καιρό θα βρέχει ακόμη στις Ινδίες
„πιο δυνατά”, γονατιστές παρακαλάνε…
Κι οι γλαροί όλη τη μέρα πετάνε…
παυλος παυλιδης & b movies live στη Συρο
c.











μου αρεσουν πολυ οι στιχοι-εικονες του Παυλιδη….