freedom island
2 girls in love…Αρχείο για Ιανουαρίου, 2009
μακρυς χειμωνας
φίλοι. γνωστοί. τους βλέπω στο δρόμο τυχαία. με παίρνουν τηλέφωνο στο κινητό αργά το βράδυ. μου στέλνουν μηνυματάκια στο msn. “πού χάθηκες? με ξέχασες? πότε θα βγούμε? μας λείψατε…”
και μενα μου λειψατε. πολυ. αλλά όπως πέρισυ έτσι και φετος το να δουλεύουμε και να έχουμε και σχολή παράλληλα είναι ξεθεωμα. δουλειά μέχρι αργά το απογευμα, σχολή τα απογεύματα, ξυπνημα πολύ νωρίς κάθε μέρα και μένει το Σ-Κ για να ετοιμάσουμε όλες τις εργασίες της σχολης. παρήγορο είναι ότι απο τον Ιούνη και μετα η σχολή τελειώνει και μένει μονο η δουλειά. λίγο σαν ψέμα μου φαίνεται αυτό: να έχω μόνο τη δουλειά και τίποτε άλλο. αλλά θα έρθει και αυτό. όπως έχουν έρθει και τόσα άλλα. λιγη υπομονη. μέχρι τις 18/2. τώρα για τη σχολή εχουμε τα περισσότερα ξενυχτια. τελειώνει το εξάμηνο.
και περνάω από το απολλων και βλέπω να παίζει το doubt και δεν προβλέπεται να υπάρχει δίωρο ελεύθερο για να το δουμε. και ακόμη δεν έχουμε δει το MILK. και οι Χ+Α θέλουν να πάμε στο γερμανικό για λουκάνικα εδώ και μήνες. και στο arthouse δεν προλάβαμε να πάμε. αχ Πετρούλα συγνώμη. και η Οναρ είμαι σίγουρη ότι θα με κυνηγάει όταν θα διαβάσει το ποστ αυτό εδώ. και το εγγονάκι μας καλεί για φαί βραδυνό και εμείς είμαστε ένα βήμα πριν την πτώση για… ύπνο βραδυνό. και ο Μαλερ είμαι σίγουρη ότι με καταλαβαίνει γιατί είναι αρχιτέκτονας και ξέρει τι σημαίνει γιαπι. και έχω τόσο καιρό να πω δυο κουβέντες αγκαλιά με τον Α. τον Π. τον Αν. την Ι. την Ε. τον Β. και μου λείπουν. και όλα αυτά μοιάζουν σουρεαλιστικά αλλά δεν είναι.
και αυτο που θελω ειναι τοσο απλο. ενα βραδυ να καταφέρουμε να μαζευτουμε όλοι μαζί σε ένα μέρος με πολλές μπυρες πολυ κρασι πολυ ποτο γενικότερα και να ξημερωθούμε. και να δούμε ανατολή ηλίου φευγοντας. και να ειναι ξενυχτι με τα όλα του. με αγκαλιες και κουβεντες και γελια τρελα και σιωπες τρυφερές και βλεμματα οικεία. όπως τότε που έβγαινα απο το sodade στη θεσσαλονικη ξημερώματα και περπατούσα στην τσιμισκη μεσα στο πρωτο πρωινο φως και πηγαινα για μπουγάτσα στη ναυαρινου.
καταλαβες?
λ
Ελ-ντοραντο
Τώρα είμαστε περισσότερο βίαιοι ή αγανακτισμένοι;
Και τα δύο νομίζω. Είναι μια βίαιη κοινωνία που δεν υπάρχει τιμωρία. Μπορεί κάποιος να σε σκοτώσει με το αυτοκίνητο και να μην πάει ποτέ δικαστήριο. Αυτό μαζί και με παραδείγματα συσσωρεύει ένα θυμό και κάποια στιγμή ξεσπάει. Είναι μια πάρα πολύ άδικη και ταξική κοινωνία, παρόλο που δεν το παραδεχόμαστε. Τώρα ανακαλύπτει την αναγκαιότητα της κοινωνίας των πολιτών έξω από το κράτος και τους θεσμούς, επειδή αντιλήφθηκε πως αυτοί οι θεσμοί οδηγούν σ’ ένα αδιέξοδο. Βλέπεις τους πολιτικούς ηγέτες που σου λένε κατάμουτρα ότι σε κλέβουν και δεν υπάρχει καμία κύρωση. Είναι πρωτάκουστο. Επίσης έχουν αφαιρέσει την ταυτότητα από τη νέα γενιά. Μπορεί να έχουν τα υλικά αγαθά, αλλά η πίεση που υφίστανται είναι κάτι το δραματικό. Θα κάνεις την επανάσταση μέχρι τα είκοσι και μετά θα καταλήξεις να ζεις με τη μάνα σου μέχρι τα τριάντα πέντε. Κάποια στιγμή και ο μικρός ελέφαντας φεύγει από τη μάνα του. Έχουμε έναν απόλυτο ευνουχισμό. Δεν αποτελούν βία αυτά;
Κωνσταντίνος Γιάνναρης εδώ
λ
for sale!
Προφανώς το σχέδιο έχει ως εξής – αν υ-
πάρχει σχέδιο: να κατρακυλήσουν οι τιμές
των ακινήτων στο κέντρο, να εκδιωχθούν
οι κάτοικοι, να καταφθάσουν οι μεγάλοι
μεσίτες και να αγοράσουν μισοτιμής ό,τι
βρουν με σκοπό να το μεταπουλήσουν όταν
αποφασιστεί η ανάπλαση. Η ανάπλαση είναι
εύκολη: εφαρμογή μέτρων κοινής λογικής·
εφαρμογή της προαναφερθείσας νομοθε-
σίας με σκοπό γειτονιές με ποικίλη σύνθεση
(εργασία, κατοικία) που να περπατιούνται·
μείωση του χρόνου που σπαταλούν οι πολί-
τες στα μέσα μεταφοράς, αύξηση των φτη-
νών κατοικιών, συντήρηση των ιστορικών
κτιρίων, ασφάλεια των δρόμων, «πράσινη»
δόμηση, αξιοποίηση των εγκαταλελειμμέ-
νων οικοπέδων και κτισμάτων· ενθάρρυνση
της ζωής ανάμεσα στα κτίρια.
Σωτη Τριανταφυλλου εδω
c.
BABEL festival 22-25/1
13ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΑΒΕΛ
22- 25 Ιανουαρίου
Τεχνόπολη
Πειραιώς 100
Μάνος Αντάρας, Δημήτρης Βιτάλης, Κώστας Βιτάλης, Γιώργος Γούσης, Σπύρος Δερβενιώτης / Αλέξια Οθωναίου, Γιώργος Δημητρίου / Νεκτάριος Χρυσός, Χρήστος Δημητρίου, Μιχάλης Διαλυνάς, Ανδρέας Ζαφειράτος, Πέτρος Ζερβός, Λάζαρος Ζήκος, Λίλα και Μάρω Καλογερή, Con, Σάββας Λαμπούδης / Δημήτρης Σαββαΐδης, Κώστας Μανιατόπουλος, Γιώργος Μαραζιώτης, Βαγγέλης Ματζίρης / Δημήτρης Σαββαΐδης, Γιώργος Μπότσος, Έλενα Ναβροζίδου, Γαβριήλ Παγώνης / Σταύρος Ντίλιος, Παναγιώτης Πανταζής, Τάσος Παπαϊωάννου, Δημήτρης Παπαστάμος, Θανάσης Πέτρου / Παναγιώτης Κούστας, Φώτης Πεχλιβανίδης, Smart, Soloup, Νεκτάριος Σταματόπουλος, Ταξής, Γιώργος Τσούκης, Helm, Άννα (Τριμίντζιου) Χολάκ, Θανάσης Ψαρρός, Ωρυνός
ρωσικό και ουκρανικό κόμικ:
Akishin, Barabanova, Bronnikova, Chill, Day, Drew, Egoroff, Hatchett, Ikus, Kapninsky, Komardin, Lumbrikus, Namida, Oleg Ti, Otto, Piton, Plemiash, Pronin, Rei, Rubtsov, Shushko, Snegirev, Sokolov, Sturmann, Surzenko, Tatka, Tomatozombie, Uzhinova, Velitov, Xixyc, Yojh και η ομάδα εικονογράφων Drawing Wetpaint (Agin, Andead, Ketka, Komarov, Pitosha, Svobodin, Voronin).
Παρουσίαση Λιβανέζων δημιουργών κόμικς:
Zeina Abirached, Noura Badran, Ralph Doumit, Mazen Kerbaj, Maya Majdalani, Michele Standjofski, καθώς και της ομάδας Samandal (Ghadi Ghosn, Farah Sami Nehme, Chogin Der-Ghougassian)
Ιδιαίτερο αφιέρωμα θα γίνει στη διασημότερη εκπρόσωπό τους, τη Zeina Abirached, η οποία έγινε διεθνώς γνωστή με το βιογραφικό της άλμπουμ Πεθαίνοντας, φεύγοντας, ξαναγυρνώντας: Το παιχνίδι των χελιδονιών.
Ατομική έκθεση του εικονογράφου Patricio Betteo από την Πόλη του Μεξικού
Ατομική έκθεση του Λέανδρου
Street Art και Graffiti:
b., Αντρέας Κασάπης, THE KRAH, DREYK, η ομάδα SRS.QUAD και οι ERRORISM © KRFX & LITTLL θα επέμβουν στον εξωτερικό εκθεσιακό χώρο.
Εικαστική και εικονογραφική παρέμβαση στον εσωτερικό χώρο του Φεστιβάλ από την «Πόλη» του Άρη Μπαραμπούτη.
Video Art και live V.J από την ομάδα Out of Time.
Κουκλοθέατρο
Το θέατρο μαριονέτας «Baruti στην άκρη της κλωστής» παρουσιάζει στις 22/01 και στις 23/01 το απόγευμα τη μουσική παράσταση Τα τρελά μαγειρέματα.
Μουσική:
Πέμπτη 22 Ιανουαρίου
The Swing Shoes
Παρασκευή 23 Ιανουαρίου
The Appalachian Cobra Worshippers
Opening act: Γιάννης Τσόρβας
Σάββατο 24 Ιανουαρίου
Dustbowl
Κυριακή 25 Ιανουαρίου
Μπάμπης Παπαδόπουλος
Οι συναυλίες αρχίζουν στις 19.00
Pulvo 47 για τις πληγες του lifestyle!
- Ποιο ήταν το λάθος, κύριε Βουλγαράκη; Τι ήταν εκείνο που έπαιξε ρόλο στην παραίτησή σας;
O προκλητικός τρόπος ζωής, το Βατοπαίδι;
«Το Βατοπαίδι δεν είχε απολύτως καμία σχέση με την παραίτησή μου. Δεν παραιτήθηκα γι΄ αυτό άλλωστε. Θα είμαι όμως απόλυτα ευθύς μαζί σας. Εκανα το τεράστιο λάθος να θεωρήσω ότι μοναδικά στοιχεία αξιολόγησης ενός πολιτικού αποτελούν η αποτελεσματικότητα στο κυβερνητικό έργο που του έχει ανατεθεί και η χρηστή οικονομική διαχείριση στον τομέα ευθύνης του. Και οι δύο αυτές παράμετροι είναι βέβαια πολύ σημαντικές, παραγνώρισα όμως το ότι σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία ένας πολιτικός δεν μπορεί να προκαλεί τους πολίτες με επιλογές lifestyle. Και δεν το λέω αυτό υποκριτικά, αλλά γιατί είναι ένα μάθημα που έχω εμπεδώσει καλά. Ο πολιτικός δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επιτρέπει στους πολίτες να υποθέτουν ότι μπορεί να είναι αδιάφορος».
προφανως ο κ. Βουλγαρακης δεν ειχε ακουσει για τη γυναικα του Καισαρα.
πως πρεπει οχι μονο να ειναι αλλα και να φαινεται τιμια.
μηδεν στην Ιστορια και στα Λατινικα στον πρωην υπουργο.
παρ’ολ’αυτα τι μας λεει η συνεντευξη του την Κυριακη που μας περασε?
1. πως το “θεμα” που δημιουργηθηκε γυρω απο το ονομα του ειναι επικοινωνιακο και οχι ουσιαστικο.
δε φταιει που καλοπερνουσε αλλα ο,τι φαινοταν ποσο καλα περνουσε, με αλλα λογια
θελει η πουτανα να κρυφτει αλλα η χαρα δεν την αφηνει!
2. πως μπορει να μην βρισκεται στην κυβερνηση αλλα κρεμιεται με νυχια και με δοντια απο το φτερωτο αρμα την Νεας Δημοκρατιας ζητωντας “συγχωρεση” απο τον κοσμο της ΝΔ που τον πληγωσε (!)
για τους υπολοιπους δεν μας πολυνοιαζει δεν μας ψηφιζουν κιολας…
(Το ότι όμως ήμουν εύκολος στόχος είναι αποκλειστικά και μόνο δική μου ευθύνη. Οφείλεται σε δικά μου λάθη και παραλείψεις, που και τους ψηφοφόρους της παράταξης πλήγωσαν και προσωπικά μου κόστισαν πολύ ακριβά. Αυτό δε, πρέπει να σας πω, μου στοίχισε σε προσωπικό επίπεδο περισσότερο από οτιδήποτε άλλο)
3. ο,τι οι ψηφοφοροι θα τον εχουν σαν επιλογη στην Α’ Αθηνων και στις επομενες εκλογες, δε γλιτωσαν ακομη,
αφου ο ιδιος θεωρει πως εξιλεωθηκε και πληρωσε σε “προσωπικο επιπεδο”!
ειναι πολλα τα λεφτα Αρη για να μενεις ανεργος τετοιες εποχες…
αλλωστε ποιος αφηνει το Δημοσιο οταν δεν εχει κανει καμια αλλη δουλεια στη ζωη του?
η θερμη μου παρακληση προς τους
πληγωμενους ψηφοφορους της ΝΔ (μαμα, ακους?)
αφηστε τον εκτος βουλης…
και για τις πληγες που σας αφησε το lifestyle…
ριξ’τε λιγο pulvo για αλλαγη! 
c.
