”Walking Berlin” was an event created as part of our exhibition at the DMY International Design Festival 09 in Germany/Berlin. The walking houses are man-sized models of our latest architectural project: a tourist destination located on the northern west coast of Norway. As our project depend on the idea of travelling, we decided it was only fair that the houses got to do some travelling too!
fantastic norway architects

.

πριν 4 χρόνια. μετακόμιση. θεσσαλονίκη —> αθήνα. διπλα στις κουτες και ενα κοκκινο αδειο γλαστρι. αγοραζω χωμα. παιρνω σπορους βασιλικου. φυτευω. παίρνω ενα σπρει με δοχειο που ξεβιδώνει. βαζω νερο. ψεκαζω το χωμα και παραλληλα μονολογω με τελειως νανουριστικη φωνη με το γλαστρι αγκαλιά απευθυνόμενη στους… σπόρους:

- ναι ψυχες μου… να φυτρώσετε… να μεγαλώσετε…
[η αδερφή μου εμφανίζεται στην κουζίνα χωρίς να την πάρω πρέφα οτι ακούει όσα λέω, και εγω συνεχίζω απτόητη...]
ναι …να βγαλετε φυλλαρακια… να πρασινίσετε… ναι… να μυριζει το δωμάτιο… ναι μανάρια μου… ναι βλαστάρια μου….
[και εντελώς ξαφνικά η υπέροχα μελωδική φωνή μου παθαίνει μετάλλαξη, βαθαίνει πέντε οκτάβες και ανεβαζω ένταση]
…αντε!! γιατί αμα δεν φυτρώσετε θα σας γαμήσω!!

ενός λεπτού σιγή. παίρνω πρέφα πως η σίστερ με κοιτάει και κοντεύει να πέσει κάτω από τα γέλια.

σιστερ:  πάνω που πήγα να πώ πόσο καλή μαμά θα γινόσουν…

λ

“Midsummer Snow Storm is an installation by British artist Peter Liversidge for Jupiter Artland, a contemporary sculpture garden in the grounds of Bonnington House near Edinburgh.”

Και η απάντηση ήρθε. Και η σιστερ την κάνει το Σεπτέμβρη. Θα γίνει σκωτσέζα. Και θα τρέχει με τα σχέδια στο χέρι στη βόρεια “Αθήνα”. Και θα εντρυφήσουμε στο skype. Και στο msn. Και στα mail με τις attached photos. Και η παραπάνω image αφιερωμένη. Γιατί… Ε.Π.

[hey oh]

.

κλικκ

I heard you crying loud all the way across town
Youve been searching for that someone
And its me out on the powl
As you sit around feeling sorry for yourself
Dont get lonely now
Dry your whining eyes
Im just roaming for the moment
Sleazin my backyard so dont get so uptight
You been thinking about ditching me

No time to search the world around
Cause you know where Ill be found
When I come around

I heard it all before
So dont knock down my door
Im a loser and a user so to slag me
Down because I know Im right
So go do what you like
Make sure you do it wise
You may find out that your self doubt
Means nothing was ever there

πρωινο Déjà vu στο τρολλεϋ

c.

κλικκ

το ξερω πως ολοι, including me, στην παρεα της παρασκευης
παραμιλαμε ακομη για τους Röyksopp
αλλα και ο κυριος της φωτογραφιας νομιζω πως μας πηρε τα σωβρακακια, μωρο μου…
σκηνικη παρουσια μοναδικη, δικη του.
τραγουδια παλια και καινουρια,
και μια ατμοσφαιρα φτιαγμενη απο τα
υλικα της μοναδικης περσονας του…
Jarvis we loved you once again!

p.s. διαπιστωση που εκανα ακουμπισμενη στο τοιχακι του ελληνικου.
την προηγουμενη φορα που τον ειδα on stage πηγαινα B’ Λυκειου

omg!

το ποστ γιατι ολα σημερα ξεκινησαν με αυτο

c.

τα μονα γαλλικα που μπορουν να αντεξουν τα γερμανομαθημενα αυτια μου.
(αντε και αυτα της Bellucci, του Kassovitz και 2-3 φιλων και αυτο γιατι τους αγαπω )

δεν την παλευω με αυτην τη γλωσσα λεμε!

p.s. το song δικο σου, προστυχακι μου

c.

«Ο Ουίλιαμ Μπάροουζ είχε κάποτε αλλάξει τον ρου της αμερικανικής λογοτεχνίας με μία και μόνη πρόταση. Είχε αναφέρει, “Βρίσκω τον Θεό στην κωλοτρυπίδα μου, στη λυχνία του φλας του οργασμού” (…). Κοιτάζοντάς την και σήμερα αυτήν την καινοτόμο φράση, με όλα όσα προκάλεσε, μία απ’ τις εκρηκτικότερες στην ιστορία της αγγλικής γλώσσας, δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε το σεξ σπουδαίο, εκτός κι αν είναι αποκάλυψη.

Μπορούμε να πούμε πως υπάρχει χημεία. Μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε τρυφερό. Μα δεν μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε σπουδαίο. “Σπουδαίο” είναι μια λέξη που ποτέ δεν θα ‘πρεπε να πηγαίνει αγκαζέ με το σεξ. Η απλή μου γνώμη είναι πως σπουδαίο σεξ είναι αυτό που σε κάνει πιστό».

«Ειλικρινά πιστεύω πως είμαι σε θέση να γνωρίζω τα όριά μου περισσότερο απ’ τους πιο πολλούς άντρες (…). Η σεξουαλική αλαζονεία είναι αντιστρόφως ανάλογη της σεξουαλικής πείρας (…). Οταν ήμουν παιδί, θυμάμαι έναν μεγαλύτερο ξάδελφό μου που είχε ασυναγώνιστη πέραση στις γυναίκες. Κι εμένα πάντοτε με στοίχειωνε η επίδοση στο σεξ. Συνήθιζε να μου λέει “Κάνεις λάθος εδώ, η επίδοση δεν έχει καμιά σχέση μ’ όλο αυτό”. Μου πήρε χρόνια για να καταλάβω τι εννοούσε. Η επίδοση είναι κενό σεξ. Η επίδοση είναι πουσάπς».

* «Οι ενδότατες πτυχές του γυναικείου σώματος -αυτό είναι που μ’ ανάβει. Ενα υπέροχο στήθος, ένας όμορφος κώλος (…). Αντρες που θέλουν να κυριαρχούν στο σπίτι, δεν πρόκειται να ερεθιστούν από ένα στήθος που είναι τυχοδιωκτικό. Μπορεί να τους ανάψει αλλά δεν πρόκειται να το κάνει αυτό ξανά και ξανά, γιατί ένα τέτοιο στήθος σημαίνει προβλήματα γι’ αυτούς. Βγάζει στη φόρα τα βίαια ένστικτά τους. Αντίθετα, αν βρουν μια γυναίκα που διαθέτει ένα μέτριο, καλυμμένο στήθος, αυτό θα τους αναστατώσει γιατί σημαίνει πως μπορούν να της επιβληθούν. Κάθε σώμα παρουσιάζεται ως η πιθανή κλειδαριά για το κλειδί μας».

«Η γενική μου εμπειρία λέει πως, αν δεν νιώθεις καθόλου ζήλια, μια γυναίκα θ’ αμφιβάλλει έντονα για την αγάπη σου. Λίγη ζήλια είναι υπέροχα αφροδισιακή, το ξέρουμε όλοι αυτό, η αληθινή ζήλια, όμως, όταν κυριαρχεί είναι απατηλή κι έχει όλες τις βρόμικες απολαύσεις της αυταπάτης».

περισσοτερος Νορμαν Μεϊλερ εδω

συζητησεις στη δουλεια.
ανακαταταξεις, μεταφορες προσωπικου, αλλαγες, μικρες ή μεγαλες.

πιστευω πως καθε αλλαγη ειναι για καλο.
ακομα και αν σε πρωτο επιπεδο εχει αρνητικα σε βαθος θα φερει κατι θετικο.
καπως ετσι αποφασιζω να αντιμετωπισω και αυτην την αλλαγη.
κατακαλοκαιρο και η μεταφορα μου σε αλλο καταστημα δε με παιρνει απο κατω.

παιρνω μαζι μου ολα τα καλα που μου αφησε το στρουμφοχωριο.
πολλες κ πολλους γνωστους, συναντησεις, συζητησεις.
εναν χρονο εργασιακης ηρεμιας.
το “προνομιο” να μαθω το στρουμφοχωριο σαν την παλαμη του χεριου μου,
δυσκολο για καποιον μη κατοικο της περιοχης..

μικρη εργασιακη αλλαγη με την ελπιδα πως συντομα θα ακολουθησει μια μεγαλη.
ως τοτε μην ξεχναμε,

here comes…

c.

REMAP KM 2

λ