Σαββατο μεσημερι. Φρεσκοκουρεμενο. Απο beatle-ακι [ετσι με ελεγε η σιστερ] με “σχεδον” κοντά καρε μαλλιά… εγινα μοϊκανακι καστανοξανθο [με extra ξανθο on the top]. Στη νησιδα στο φαναρι στην ασοεε. Πακιστανος καθαριζει παμπριζ διερχομενων τουτου. Ερχεται προς το μερος μου. Με κοιταει με ενδιαφερον. Πλησιαζει. Πλησιαζει. [Λιγο ακομα και θα κουτουλίσουμε]. Χαμογελαει και με ρωταει:
- male or female?
κολαω. gender blender. περνανε μερικα δευτερολεπτα πριν απαντησω.
- εεε… female.
μου σκαει ενα χαμογελο και συμπληρώνει:
- you are beautiful.
του σκαω και΄γω ενα χαμογελο πισω. και περνάω σφαιρα απεναντι πριν προλαβει να πει κατι αλλο. Ντραπηκα με το απροσμενο ”beautiful”. [μην σου πω κοκκινισα].

Ακομη αναρωτιέμαι. Γιατι δεν απαντησα “male” ή “human” [το "human" τοχω κλεψει απο τον Μ.Brandon]. Κι αν απαντουσα ετσι ποια θα ηταν η αντιδραση του άραγε.

λ