freedom island

2 girls in love…

Archive for October, 2007

Κάσσελ – Αθήνα 1-0!

δειτε αυτο για το τί γινεται στο Κασσελ σχετικα με την ενεργεια και δειτε και αυτο για το τί γινεται κατω απο το σπιτι μας σχετικα με την ενεργεια…

και μετα ας αναφωνησουμε ολοι μαζι… οταν εμεις οι ελληνες τρωγαμε με μαχαιροπιρουνα οι υπολοιποι ακομη δεν ειχαν κατεβει απο τα δεντρα…
😛

αντε καλημερα και σημερα!!!

stis fraoulenies pediades/stis grammikes koilades


Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο
και θα ‘ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο
γιατί μια καινούρια αγάπη θα χύνεται σα μέλι
κι από ένα σημείο τής Γης αυτός ο ήλιος θ’ ανατέλλει
πιο όμορφος από ποτέ / σα στρογγυλό χρυσάφι
θα λάμψει στο βλέμμα σου σα μεγάλο διαμάντι

Κι εγώ που κάνω όνειρα χωρίς να κοιμάμαι
περνάω μέσα από ένα κρύσταλλο χωρίς να φοβάμαι
γιατί τα όνειρα που κάνω όταν περπατώ στο δρόμο
είναι πιο έντιμα απ’ αυτά που μας πλασάρει ο νόμος
ο νόμος μιας εταιρίας, ο νόμος μιας πολιτείας
Η χώρα μου είναι αποικία μιας πιο μεγάλης αποικίας

Χρώματα απ’ τον πόλεμο μιας υδατογραφίας
χρώματα αγάπης και χρώματα βίας
Θάψε τις κούκλες κι όλα τα πλαστικά σου όπλα
μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα
Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση
στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης
σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ’ το κεφάλι
τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι

Είναι σα μαγνήτης που με κάνει να ονειρεύομαι
να μιλάω στα κτίρια, στα σύννεφα, ή να προσεύχομαι
Να ‘χα μια θάλασσα έξω απ’ το σπίτι μου
κι όποτε βρέχει να πετάω απ’ το μπαλκόνι μου
κρατώντας το χέρι σου για πάντα
στις φραουλένιες πεδιάδες, στις γραμμικές κοιλάδες
Κι όπως συγκρούεται ένα αεροπλάνο στο μυαλό μου
να γίνει το σώμα σου ένα με το δικό μου
Πες μου, πες μου, τι σκέφτεσαι για μένα
όταν τα σώματά μας στέκουν σταυρωμένα
κι από ένα σημείο της Γης αυτός ο ήλιος ανατέλει
Κάποιος τότε σ’ ένα στόχο σημαδεύει

Χρώματα απ’ τον πόλεμο μιας υδατογραφίας
χρώματα αγάπης και χρώματα βίας
Θάψε τις κούκλες σου κι όλα τα πλαστικά όπλα
μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα
Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση
στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης
σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ’ το κεφάλι
τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι


Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο
και θα ‘ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο
Ίσως βρούμε ένα σπίτι για να μείνουμε
ένα τόπο να ζήσουμε και να πεθάνουμε
μιλώντας σε κάποιον που έχει πεθάνει
σε χιονισμένα τοπία, σε δέντρα από μελάνι
ή σε ανθρώπους που ψάχνουν μια κατεύθυνση
προς το θεό, μια άλλη χώρα, μια άγνωστη διεύθυνση
στην οθόνη ενός κομπιούτερ, στα όνειρα του σκύλου
στο ουράνιο τόξο, στην καρδιά ενός φίλου

Φύλαξε τις εικόνες κι όλα όσα πιστεύεις
στο βιβλίο των ματιών σου είναι όλα αυτά που θέλεις
Χρώματα απ’ τον πόλεμο μιας υδατογραφίας
χρώματα αγάπης και χρώματα βίας
Θάψε τις κούκλες κι όλα τα πλαστικά σου όπλα
μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα
Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση
στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης
σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ’ το κεφάλι
τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι

In Rainbows…

Θέλω να τελειώσω με το ραντεβού των 2.

Θέλω να τελειώσω με το πήγαινε-έλα μετά.

Θέλω να είναι οκ η φώτο που πήρα για την εικονογράφηση.

Θέλω να έρθει το βράδυ και να πάμε σπίτι μετά τη σχολή. Κατευθείαν.

Θέλω να παρατήσουμε στο πάτωμα όπου να΄ναι τις τσάντες με τα Α3, Α4 και όλα τα ξυλομόλυβα και τους μαρκαδόρους.

Θέλω να κλείσουμε τα μάτια αγκαλιά.

Θέλω να ακούσουμε μαζί

το inrainbows (<< download) των radiohead.

Σήμερα είμαι γεμάτη “Θέλω”.

Paranoid Android – Radiohead

Όταν πήγα στο Dachau…

Μάρτιος 2005. Αεροδρόμιο Μονάχου. Πρωί. Και 2 ώρες αργότερα στο Dachau.

Μαύρα αντεστραμμένα τρίγωνα. Εκδιδόμενες γυναίκες. Άστεγοι. Τσιγγάνοι. Λεσβίες.

Πράσινα αντεστραμμένα τρίγωνα. Εγκληματίες.

Ροζ αντεστραμένο τρίγωνο. Ομοφυλόφιλοι.

Κίτρινο και μαύρο τρίγωνο. “Άριοι” που είχαν καταδικαστεί για “επιμιξία” φυλών.

Κόκκινο αντεστραμμένο τρίγωνο. Πολιτικοί κρατούμενοι. Αντιστασιακοί.

Δύο κίτρινα τρίγωνα. Εβραίοι.

Κόκκινο τρίγωνο με το γράμμα P. Πολωνοί.

Κόκκινο τρίγωνο με το γράμμα F. Γάλλοι.

Και οι θάλαμοι αερίων.

Και τα κρεματόρια.

Και στάχτες ανακατεμένες με χώμα. Μαύρο χώμα.

Μετά… δεν μπορούσα να μιλήσω.

Δεν έβγαινε φωνή.

Δεν είχα λέξεις.

Δεν είναι παραμύθι. Δεν είναι προπαγάνδα.

Είναι ωμή η πραγματικότητα.

Άνθρωποι έκαιγαν ανθρώπους με σύστημα και πρόγραμμα.

Διαφορετικότητα. Η λέξη που σε έστελνε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Παρανοϊκό?

Και όμως. Ήσουν νεκρός γιατί ήσουν “διαφορετικός”.

Angela Merkel. Die Frau.

Διαβάζω αυτό στην Καθημερινή. Δεν συμφωνώ με την ανάλυση του newsweek. Πιστεύω ότι η Merkel μέχρι τώρα έχει κινηθεί με πολύ προσεκτικά βήματα και αυτό είναι υπερ της. Δεν είναι “χαμένη”. Χαμένοι είναι όσοι ήθελαν/προέβλεπαν “σκληρή” οικονομική πολιτική. Και έμειναν με την προσδοκία και… καλά να πάθουν. Βλέπε Fischer. Ηγέτης δεν σημαίνει τσαμπουκάς. Ο συνασπισμός χριστιανοδημοκρατών και σοσιαλδημοκρατών τελικώς αποβαίνει σε καλό των πολιτών.

O Sarkozy από την άλλη στέλνει τους Γαλλους… για περπάτημα…αφού στους εργαζόμενους στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς είπε “ΝΟ” και εκείνοι απάντησαν με απεργία. Θέλω να δω τι θα κάνει με το ασφαλιστικό. κλικ. Οπτικά πάντως έχει ήδη γίνει κουραστικός ο πρόεδρος. 30 Νοέμβρη ορίστηκε ως η ” ημέρα χωρίς Σαρκοζί” μήπως και σταματήσει να εμφανίζεται συνέχεια στην TV και σταματήσει λίγο η… Σαρκοζίτιδα. Χμμ… πόσο θα τον αντέξουν? Έμαθα πως η γυναίκα του ήδη… την έκανε.

merkel-sarko.jpg

Ο σολωμός χορεύει… oh ye!

  1. The Chemical Brothers – The Salmon Dance

Από τις 12 ιδέες κράτησα 2.

Και αυτές οι 2 ιδέες έγιναν αρκετά σκιτσάκια για το project που θα παρουσιάσω την Τετάρτη.

Τώρα χορεύω το χορό της δημιουργικότητας.

Αύριο i have to go για υλικά.

Η Χριστιάνα θέλει να φωτογραφίσει το κτίριο που θα “πειράξει” στο δικό της project.

She has to go για φωτογράφιση του χώρου.

Το σπίτι έχει γίνει το μισό design-working-room.

Μ’αρέσει.

Η Χριστιάνα κάνει zapping.

Ακούω την Μαριέτα στη Φλέσσα.

Νταρφούρ – Παρίσι. Τα παιδιά που “υιοθετούνται”.

Απαγωγή 103 παιδιών από το Νταρφούρ με σκοπό την «υιοθεσία» (κλικ)

 

Αυστηρή τιμωρία σε Γάλλους για «απαγωγή» παιδιών θέλει το Τσαντ (κλικ)