freedom island

2 girls in love…

It dont mean a thing if it aint got that swing!

Αν κάθε μέρα έχει ένα tagline… τότε η σημερινή έχει το “Είναι πολλά τα λεφτά Άρη”. ΟΚ. Δεν κυριολεκτώ με το “πολλά”. Αλλά σίγουρα είναι “καλά” αν προσθέσεις και το γεγονός ότι το αντικείμενο του 8ωρου είναι πολύ πολύ ενδιαφέρον. Τέλος το καθισιό λοιπόν. Φτου! φτου! … που θα’λεγε και η προγιαγιά μου. Ο μόνος άνθρωπος για τον οποίον έκλαψα όταν… έφυγε. Γιατί? Γιατί ήταν από τους ανθρώπους που ήξερε να αγαπάει χωρίς ανταλλάγματα. Και ήταν καλή. Βαθιά καλή. Οι υπόλοιποι παπούδες ήξεραν μόνο τα κηρύγματα και τις φωνές και το ξύλο. Όχι σε εμένα ευτυχώς. Ο ξάδερφος όμως δεν την γλίτωνε… Ηλίθιοι ενήλικες που αγαπάτε τη βία και νομίζετε πως ο σεβασμός στο πρόσωπο σας είναι apriori. Θύμισες που με κάνουν να θυμώνω. Πάμε παρακάτω. Λέω να κάνω “το τσιγάρο του μήνα”. Έτσι καπνίζουμε. Και’γω και η Χριστιάνα. Στη χάση και στη φέξη. O Zippo που έχω στην τσάντα είναι ο αγαπημένος μου. Όλο χρώματα. Καλά που δεν ξεχνάω πώς στρίβουν. Στριφτά ντε. Μου έχουν λείψει όλοι οι φίλοι μου στη Θεσσαλονίκη. Hasky μου σνιφ. Μας λείπεις. Ο κολλητός σου (για σένα μιλάω Λύκε μου, Λυκάκι μου, φίλε μου γλυκέ…) θα έρθει Αθήνα το ΣΚ και θα τον δούμε. Σάββατο βράδυ λέμε να τον βγάλουμε για σφηνάκια. Πάντως μέσα στο Νοέμβρη εμείς μια γρήγορη βόλτα στη Θεσσαλονίκη θα την κάνουμε. Ραντεβού Playhouse Παλαιών Πατρών Γερμανού Hasky μου. Ή στο Cofix στη Λώρη Μαργαρίτη. Θεσσαλονίκη μου. Σε έμαθα. 7 χρόνια δεν ήταν λίγα κοντά σου. Αλλά ούτε και αρκετά. Κάποτε θα σου ξανάρθουμε. Όταν θα αλλάξουν οι δήμαρχοι και οι νομάρχες σου και μπροστά στο μεγαλέξανδρο δεν θα χαιρετάει κανείς φασιστικά. Για την προηγούμενη melancholic πρόταση…φταίει το πολύ καλό κείμενο κλικ που διάβασα στην Athens Voice . Αλλαγή θέματος. Πωλινάκι μας αν διαβάσεις το ποστ πάρε τηλ. αν είσαι έξω Σάββατο βράδυ να βρεθούμε. Miss you a lot. Αλλαγή θέματος ξανά. Αυτή την εβδομάδα που έχει άδεια η Χριστιάνα ελπίζω να κάνουμε μερικά πραγματάκια που έχουμε κατά νου… Τεχνόπολη και Biennial / μερικές εκθέσεις του μήνα φωτογραφίας που έχω βάλει στο μάτι / οι επισκέψεις στη βιβλιοθήκη της σχολής για βιβλιογραφία / και Bios και Booze / ο Bruno Taut στο Goethe / το Τραμ και η δύση του ήλιου στη θάλασσα που δεν έχουμε δει ακόμη στην Αθήνα… Χαζεύω τον τοίχο του καθιστικού-γραφείου-σχεδιαστηρίου-playground μας με τις κολλημένες free-cards. Μια ταπετσαρία από χρώματα. Οι 3 πιο πρόσφατες κάρτες που κόλλησα έχουν θέμα τα ανθρωπάκια της Fanta. Παιχνιδιάρικα κουρέματα έχουν. Χμμμ… αυτό μου θυμίζει ότι θέλουμε κούρεμα Χριστιάνα μου. Αρνάκια έχουμε γίνει. Από εκεί που το είχα κοντό το μαλλί κοντεύει να γίνει καρεδάκι. Τι να το κάνω λες? Κανένα garcon τρελό με μύτες? Άντε να γυρίσεις από τη δουλειά να κάνουμε οικογενειακό meeting να δούμε πότε βολεύει να πάμε κομμωτήριο. Προς το παρόν ας ακούσουμε jazz-ιες…

It Don’t mean a Thing Fitzgerald Ella/Peterson 1958

No comments yet»

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: