freedom island

2 girls in love…

As time goes by…and life goes on…

Λένα εδώ. Έχω να γράψω ποστ από 5 Νοέμβρη. Δέκα μέρες πριν.

πόσα πράγματα κάνεις σε δέκα μέρες? Πολλά.

Δύο φωτογραφίες στένσιλ. Η δευτερη είναι τιτλος μουσικοπαραστασης.

click

click

Μία παράσταση αποκαθήλωσης-ανάρτησης της λέξης HOME στα ΝOTOS HOME την ώρα που περπατούσαμε στην Αιόλου.

click

Και τέλος η έκπληξη του να κοιτάς στην Πατησίων να περνάει ένα κόκκινο διώροφο Λονδέζικο BUS.

click

Yes my lady… we are stil in Athens.

Και έχει και συνέχεια…(ατέλειωτες αυτές οι δέκα μέρες)

Καταρχήν βρήκα δουλειά. Ναι ναι.

Μετά προσαρμόστηκα στη δουλειά. Ω ναι.

Μετά στο καπάκι είχα να παραδώσω project στη σχολή στο μάθημα της γραφιστικής. Θέμα. Τα cd.

Διάλέξτε δύο cd που δεν σας αρέσουν (γραφιστικά εννοείται) τα εξώφυλλα εσώφυλλα κτλ. και επανα-σχεδιάστε τα. Ναι να είναι σχεδιασμένα πλήρως, μέσα-έξω, και να κάνετε και αφισάκια για το καθένα.

Μιλάμε έμαθα να δουλεύω τη “σφραγίδα” στο photoshop με κλειστά μάτια εξαιτίας του retouch στις φωτογραφίες του ενός cd. Χώρια ότι τα προσχέδια σκίτσα στο χέρι με τα μαρκαδοράκια για το άλλο cd βγήκαν τόσο καλά (γιατί γούσταρα να βγει “χερίσια” η δουλειά και να έχει hand made touch to digipack…) που τελικά ο καθηγητής μου’πε να τα πειράξω ελάχιστα στο photoshop.

Κοίτα να δεις που δεν ξεχνιέται το ελεύθερο. Αχ Πλάκα. Να σου ζήσει το φροντιστήριο και όσα πενηντάευρα σου’δωσα τότε. Παλιά. Πριν χρόνια. Που κατέβαινα Αθήνα με τρένο από τη Θεσσαλονίκη να δω τη sister (που ήταν τότε πρωτοετάκι…) και μέσα στο ΣΚ κατάφερνα να χωρέσω και ένα 6ωρο ελεύθερο.

Σου λέω εγώ δεν κάνω μάθημα στη σχολή… portfolio στήνω. Το΄χω δει “σοβαρά” το θέμα. Και ναι τα πήγα πολύ καλά στην τελική παρουσίαση. Ολε! Δεν πήγαν τζάμπα τα ξενύχτια 5 μέρες τώρα.

Ανακοινώσαμε και στα παιδάκια που κάνουμε παρέα στη σχολή ότι…ναι… πολύ σοβαρά είμαστε ζευγάρι με τη Χριστιάνα. Εμ φαγώθηκαν να λένε συνέχεια πως “μοιάζεται και μοιάζεται….” και “μήπως είστε αδερφές?”…

Όχι καλέ δεν είμαστε αδερφές… δεν έχουμε συγγενική σχέση… σχέση έχουμε. Και αν πάντρευε ο Κακλαμάνης θα την είχαμε και επίσημη. Μας βλέπω να τρώμε κουφέτα στο Δημαρχείο του Βερολίνου. Χμμμ…

Και τώρα δήλωση. Επειδή η Χριστιάνα έγραψε τα προηγούμενα υπέροχα ποστ και φρόντιζε το παιδί μας… ε… το blog μας… όλα αυτό το διάστημα που εγώ ήμουν σε φάση “τρέχουμε τώρα”… θέλω να δηλώσω ότι κάθε φορά που την διαβάζω την ερωτεύομαι πιο πολύ από το πολύ.

Είμαι ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου γιατί πολλά και τυχαία “κλικ” μας έφεραν κοντά… και η αφορμή δεν ήταν άλλη από ένα τραγούδι που μου έστειλε και ένα comment που μου έκανε η Χριστιάνα στο παλιό το blog μου πριν ένα χρόνο και κάτι…και μετά που διάβασα εγώ το δικό της blog… και μετά.. και μετά…και ύστερα… και η συνέχεια είναι ένα blog-oκούτελος έρωτας “άνευ ορίων και όρων”.

Αυτάαα… και ξέρω πως έχω γίνει πολύ μελό και πολύ μελωμένη… Θέλει πολύ τύχη να βρεις το ταίρι σου και θέλει να την αρπάξεις και από τα μαλλιά αν τη βρεις. Την τύχη σου.

Όχι δεν τράβηξα τη Χριστιάνα από τα μαλλιά (… ουγκ ….ροπαλιά… στη σπηλιά…) αλλά και μόνο ότι τους πρώτους 5 μήνες ανεβοκατεβαίναμε Θεσσαλονίκη – Αθήνα για να περάσουμε 3 μέρες μαζί ανά μιαμιση εβδομάδα δεν είναι και “εύκολη” αρχή για ένα ζευγάρι. Αλλά άμα θες, όλα γίνονται. Και τώρα κοίτα που είμαστε… στις φραουλένιες πεδιάδες.

Ξέρεις τι αισθάνομαι ?

Ευτυχία.

🙂







2 Comments»

  salepi wrote @

blogoxeimarros!🙂
keep it blessed!

eyxaristw kai gia to welcome🙂

  et go home wrote @

very cute, kai empneustiko-
(weird…)


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: