freedom island

2 girls in love…

Archive for January, 2008

καθρέφτες και ανοιχτά πανιά…

Καθ’ οδόν βρίσκεις τον Οδυσσέα σου, και πάλι ζήτημα είναι.

Θέλει να κοιμάσαι μ’ ανοιχτά πανιά και μ’ ανεβασμένη την άγκυρά σου.

λ

Advertisements

παίζουμε “πόλη”?

ρίξε μια ματιά…
dspphoto.jpg
Ενα έργο-παιχνίδι του γλύπτη Μιγκέλ Ναβάρο φιλοξενεί το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών μέχρι τις 23 Μαρτίου. Η έκθεσή του, με τίτλο «Ταξίδι στην πόλη: κάτω από το φεγγάρι ΙΙ», γίνεται με τη συνεργασία του Megaron Plus με το Κέντρο Pompidou του Παρισιού. Οι μικροί επισκέπτες καλούνται να μπουν μέσα στο έργο και να δημιουργήσουν τη δική τους πόλη, αλλάζοντας τη δομή και την όψη του γλυπτού-περιβάλλοντος.
Η έκθεση, μια έμπνευση του γνωστού Ισπανού εικαστικού καλλιτέχνη, ταξιδεύει εδώ και πάνω από μία δεκαετία στην Ευρώπη. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο γλυπτό, απλωμένο στο έδαφος σε μια επιφάνεια 50 τετραγωνικών μέτρων, που μοιάζει με μια πόλη ιδωμένη από ψηλά. Στοιχεία επαναλαμβανόμενα ή συνδυαζόμενα μεταξύ τους (κύβοι, πυραμίδες, πύργοι, κολόνες) συγκροτούν μια πόλη φανταστική, την οποία τα παιδιά, με σύμμαχο τη φαντασία και με την καθοδήγηση ειδικά εκπαιδευμένου προσωπικού, μεταμορφώνουν παίζοντας με αυτή, ανακαλύπτοντας ευχάριστα τη φόρμα, τη δομή και την προοπτική.
περισσότερες πληροφορίες >> στο άρθρο του Βαγγέλη Βαγγελάτου στην Ελευθεροτυπία.
και >> εδώ

μια αγαπη μικρη + e e cummings

ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ ΜΙΚΡΗ – ΜΙΧΑΛΗΣ ΔΕΛΤΑ – ΤΑΝΙΑ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ

+

   
  who knows if the moon’s
a balloon,coming out of a keen city
in the sky–filled with pretty people?
(and if you and i should
get into it,if they
should take me and take you into their balloon,
why then
we’d go up higher with all the pretty peoplethan houses and steeples and clouds:
go sailing
away and away sailing into a keen
city which nobody’s ever visited,wherealways
it’s
Spring)and everyone’s
in love and flowers pick themselves
ee cummings

το τραγούδι που σιγοψιθυρίζω από χτες

+

ο ποιητής που αγαπώ πιο πολύ (…μαζί με τον Ελύτη)

λενα

stereo nova interview

sn.jpg

stereo nova interview @ ET2… <<κλικκ

🙂

λενα

κι όταν οι άλλοι είναι πολλοί, εμείς είμαστε δύο

ktiria_nuxta.jpg 
stereo nova – το ασανσερ του ΙΚΑ 
Από τα μάτια ενός παιδιού μια αχτίδα φεύγει
όσα χρόνια κι αν περάσουν σε μια στάση 
περιμένει
κι άλλες τόσες μέρες στο ταμείο ανεργίας
καρφώνεις το βλέμμα στο πορτοφόλι μιας κυρίας
αν ήσουν ζιγκολό θα ‘χες καλύτερη τύχη
μα από κρεββάτι σε κρεββάτι δε βρίσκεις λύση
μετά το τέλος όλοι δείχνουν πιο ξένοι
σ’ έχουν πληρώσει για να φύγεις, όχι να μένεις
αυτά που φαίνονται εύκολα τελικά είναι δύσκολα
η ζωή είναι ωραία και κάθε δουλειά ένα κύκλωμα
είσαι πάλι μόνος στη μέση του δρόμου
στο κυκλικό όραμα στη φάση του πόνου
στον ουρανό διαγράφονται οι αγγελίες των “Νέων”
ανεβοκατεβαίνεις τις στήλες
καθώς ανοίγουν οι πύλες χιλιάδων διαδρόμων
σήμα προς κάθε γραφείο
σου στέλνω κάποιον για να δεις
κι έχω κι άλλους δύο
α, ωραία, αφήστε ένα τηλέφωνο και διεύθυνση
τα γράφεις κάτω, λάθος κίνηση
επίσημη λύση η ανατίναξη
μιας και κάθε αποτυχία κρύβει οργή και δύναμη
Το εκπαιδευτικό σύστημα φτιάχτηκε για να 
επιτύχεις
ν’ απορροφηθείς αλλού, σ’ αλλωνών 
επιχειρήσεις
για να νιώσεις πως η δουλειά σου δεν είναι 
αυτό που κάνεις
από αλλού ξεκίνησες κι αλλού φτάνεις
α, ωραία, ποιος είναι αυτός που μιλάω;
πες μου πάλι 
πως θα βλέπω όνειρα κι όταν πεθάνω
πως περισσότερο από τώρα 
θα μπορώ να σ’ αγαπάω
θ’ αφήσεις την ερώτηση σ’ ένα ειδικό ν’ απαντήσει;
θα πετάξεις, θα χαθείς, άσ’ την καρδιά σου να 
χτυπήσει
είναι τόσο άσχετα όλα αυτά που λέω;
όλα αυτά που ονειρεύτηκες 
κι όλα αυτά που θέλω;
εδώ είμαστε, ένας κι ένας δύο

δύο για δύο, δύο και δύο

κι όταν οι άλλοι είναι πολλοί, εμείς είμαστε δύο

γιατί έτσι πρέπει να είμαστε, δύο και δύο

κι όταν η ουσία είναι μία, είμαστε ένας

ένας και ένας, μπορεί και κανένας

απ’ τους διαδρόμους που διέσχισα στέλνω σήμα
κι ένα αντιπροσωπευτικό διαφημιστικό δείγμα
Απόγευμα στο κέντρο της πόλης
από το βίντεο μιας βιτρίνας μεγαλώνεις
αυτός που βλέπεις προσπαθείς να θυμηθείς 
ποιος είναι
αυτός που κρύβεται ή υποτίθεται πως είναι
θέλω να κοιτάξω από εδώ το τέλος της Γης
δυο δευτερόλεπτα η ομορφιά της ζωής
τυφλώνει τα μάτια σαν έκλειψη ηλίου
κλείνεται μέσα σου σαν τέλος βιβλίου
για μια φορά στη ζωή αυτή η δύναμη
είναι η αθωότητα ως την αιωνιότητα
όλα τα κτίρια δείχνουν ωραία τη νύχτα
όλα τ’ αστέρια νιώθεις πως είναι δικά σου
όλοι οι φίλοι που κάποτε στάθηκαν κοντά σου
η Δήμητρα, η Νατάσα, η Μιράντα, η Αντρέα
ο Γιάννης, ο Πάνος, είμασταν μια παρέα
απ’ τ’ ασανσέρ που ανεβήκαμε στέλνουμε σήμα
αντιπροσωπευτικό διαφημιστικό ποίημα
μείνε συντονισμένος εδώ
 
Χ.
 

simple moves…

Prostye Dvizheniya (Simple Moves)

I continue simple moves
You continue my continuations
I am you, and you are me
I repeat, you repeat.
If you want -be silent,
Wait until it stops.
If you want keys,
2 turns around
If you want yours,
If you want somebody’s,
If you want be like me
And I continue

Simple moves, I continue…

Simple moves..

We continue simple moves
Destroying irrigation.
Somewhere you find,
Somewhere you lose
I repeat, you repeat.
This is love,
Springs are jumping.
Tomorrow everyone
Can be smaller then snowflake.
We have to be on time
Not refusing.
We should be able
Continue to live.

Simple moves, continuing to live…

Simple moves…

Where are you?
Where are you?
Where are you?

Where are you?
Where are you?
Where are you?

Where are you?
Where are you?
Where are you?

Simple moves…

freedom island

Sleuth

σεναριο Harold Pinter.

Michael Caine

Jude Law

η επομενη ταινια που περιμενω

Sleuth 

Χριστιανα