freedom island

2 girls in love…

Mendacity / A Cat on a Hot Tin Roof

σαββατο βραδυ και χαζευουμε τη “Λυσσασμενη Γατα” στο dvd…
απο νωρις ηθελα να παμε θεατρο, αλλα η κουραση ηταν απαγορευτικη…
ξεκινα η ταινια και γω χαζευω το μπλαζε υφος του Νιουμαν.
την Ταιηλορ ποτε (μα ποτε) δε τη συμπαθησα. με το που εμφανιστηκε σκεφτηκα
“ωχ… οχι παλι η υστερικη φωνουλα…φρικη!”
κυλαει το σεναριο και σκεφτομαι πως κατι λειπει.
δεν εχω διαβασει το κειμενο του Ουϊλλιαμς, αλλα απο αλλα του που εχω δει και διαβασει
καταλαβαινω πως αυτο που λειπει απο την ταινια ειναι …το εργο!
κανουμε pause και ρωταω τη λενα “ετσι ειναι το θεατρικο?”… κατεβαζει τη
βιβλιοθηκη, βρισκει το κειμενο και διαβαζει τον διαλογο.

Μπρικ : πας γυρευοντας, παππου. τελικα θα την κανουμε αυτην την “ειλικρινη” συζητηση που θελεις. ειναι πολυ αργα να σταματησουμε τωρα, πρεπει να συνεχισουμε και να τα πουμε ολα. Μαλιστα! η Μαγκι υποστηριζει ο Σκιππερ και γω μπηκαμε στην ομαδα εφηβων μολις τελειωσαμε το σχολειο γιατι φοβαμαστε να μεγαλωσουμε, να ενηλικιωθουμε. εμεις ξεραμε γιατι πηγαμε: θελαμε να προπονηθουμε στις ψηλες πασες, στα “αεροπορικα κολπα”, πως τα λεγαμε τοτε. και τα καταφεραμε, γι αυτο και γιναμε διασημοι! αλλα μολις ειχαμε καταφερει να στρωσουμε την ομαδα, ενα καλοκαιρι, η Μαγκι με στριμωξε να την παντρευτω. Ή τωρα ή ποτε, μου ειπε – κι ετσι την παντρευτηκα.

Παππους : πως ηταν η Μαγκι στο κρεββατι?

Μπρικ : απιθανη! η καλυτερη! το ιδιο φθινοπωρο ερχοτανε μαζι μας οποτε παιζαμε σ”αλλη πολη. φωναζε στις κερκιδες, φοραγε το καπελο μας – σκετη τρελα. καποτε πηγε και μας νοικιασε μια αιθουσα δεξιωσεων σ’ενα ξενοδοχειο για να γιορτασουμε την νικη μας και μετα πληρωσαμε ενα καρο λεφτα, γιατι χασαμε και η γιορτη δεν εγινε… Η Μαγκι η Γατα! Χα χα χα!
αλλα τον Σκιππερ τον πιανανε καθε τοσο πυρετοι, και οι γιατροι δε βρισκανε την αιτια. τοτε ητανε που χτυπησα και γω και μπηκα στο νοσοκομειο. ημουνα στο κρεββατι και εβλεπα το ματς οταν ξεχωρισα τη Μαγκι στην κερκιδα και διπλα τον Σκιππερ, που τον ειχαν αποκλεισει απο κεινο το παχνιδι για καποια μαλακια. Μου ανεβηκε το αιμα στο κεφαλι οταν ειδα πως τον αρπαζε καθε τοσο απο το μπρατσο. ξερεις, νομιζω πως η Μαγκι ενιωθε καπως παραμελημενη, γιατι ποτε δεν αγγιζομαστε τοσο πολυ – ε, καλα δε λεω στο κρεββατι, αλλα και εκει ητανε οπως το κανουνε τα γατια στα κεραμιδια…
κι ετσι η Μαγκι βρηκε την ευκαιρια να περασει τις αποψεις της στον Σκιππερ, δεν ηταν και δυσκολο, απο το σχολειο ενα μεσο μυαλο ηταν ο Σκιππερ, τιποτα παραπανω… κι η Μαγκι του εβαλε στο μυαλο αυτη τη βρωμικη διεστραμμενη ιδεα, οτι εκεινος και εγω ειμαστε σαν κι εκεινες τις δυο κακομοιρες αδερφες που ζουσανε σ’αυτο το δωματιο, τον Τζακ Στράικ και τον Πητερ Οτσελλο. κι ο καϋμενος ο Σκιππερ ξαπλωσε μαζι της για να αποδειξει τ’αντιθετο. αλλα οταν, τελικα, δεν καταφερε να την πηδηξει, πιστεψε οτι οσα του ελεγε η Μαγκι ηταν αληθεια! απο τοτε ο Σκιππερ τσακισε στα δυο σαν σαπισμενο ξυλο : αμεσως το ‘ριξε τοσο αγρια στο ποτο, που πολυ γρηγορα τον ελιωσε και τον πεθανε…
ικανοποιηθηκες τωρα?

ολοκληρο το αποσπασμα οπως και αλλες αναφορες στην ομοφυλοφιλια του Μπρικ, και γενικοτερα, ειχαν κανει φτερα! φυσικα…

συνεχισαμε να βλεπουμε τν ταινια ξενερωμενες και συζητωντας μεχρι που μπορει να φτασει η λογοκρισια…

τελειωνοντας συνειδητοποιησα πως το καλυτερο ηταν ο Νιουμαν και τα ματια του.
αλλωστε γι αυτο και οι παραγωγοι διαλεξαν να γυριστει εγχρωμη και οχι ασπρομαυρη, οπως συνιθιζοταν για ολα τα “καλλιτεχνικα” φιλμ της εποχης…
για περισσοτερα “ανεκδοτα” διαβαστε τα trivia του imdb και τις πληροφοριες στη wikipedia

εγω κραταω τη φραση του Tenessee Williams
“This movie will set the industry back 50 years. Go home!”
😀

X.

3 Comments»

  lenaki wrote @

σε ένα άλλο σημείο στο θεατρικό [το οποίο φυσικα και αυτό “έλειπε” από την ταινία] …
o Μπρικ λέει στον πατέρα του….

“Ο Σκιππερ και εγώ είχαμε μια αγνή καθαρή φιλία μέχρι που η Μάγκι άρχισε να υποπτεύεται αυτό που είπες κι εσύ. Φυσιολογική; Όχι φυσιολογική δεν ήταν. Ήτανε κάτι πολύ σπάνιο για να είναι “φυσιολογικό”, κάθε αληθινό συναίσθημα μεταξύ δύο ανθρώπων είναι πολύ σπάνιο για να θεωρείται φυσιολογικό. Έ καμιά φορά ακούμπαγε το χέρι του στον ώμο μου, ή εγώ στο δικό του…Ή όταν πηγαίναμε να παίξουμε σ’άλλη πόλη με την ομάδα μας και κοιμόμασταν στο ίδιο δωμάτιο απλώναμε τα χέρια και λέγαμε καληνύχτα… Εντάξει, και μια δύο φορές… “

  jirashimosu wrote @

Το κακό με τη Λυσσασμένη γάτα δεν είναι τόσο ότι έχει λοβοτομηθεί στο πανί (αυτό έχει συμβεί σε όλες τις μεταφορές του Tennessee – από το Γυάλινο κόσμο -με το ανεκδιήγητο happy end του- ως το Λεωφορείο ο Πόθος και τη Νύχτα της Ιγκουάνα). Μη τυχόν και διαταράξουμε την ηρεμία του μέσου αμερικάνου ηλίθιου.

Το χειρότερο ήταν ότι η Λυσσασμένη γάτα παίχτηκε αλλαγμένη και στο Broadway, όταν ο Kazan αυτοπροσώπως αρνήθηκε να… υπογράψει την τολμηρή (πρώτη) εκδοχή του Williams.

Αποτέλεσμα: η πιο sexy, σκοτεινή, αληθινή και καβλωτική εκδοχή να μείνει επισήμως άπαιχτη σκηνικά μέχρι το 1984 (που κι εκεί τις ρίξανε 2-3 ψαλιδιές) με τη Jessica Lange.

Πάντως για την ταινία ο θρύλος λέει ότι ο Williams στηνόταν ο ίδιος έξω από το σινεμά και έδιωχνε τον κόσμο…

Καλήν εσπέρα σας κορίτσια!

  lenaki wrote @

Jirashimosu… καλημέρες… thanx για τις info!!!
:-))


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: