freedom island

2 girls in love…

Thomas Ostermaier

Τόμας Οστερμάγιερ

στην ΙΩΑΝΝΑ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ


Δεν υπάρχει λύση στο ερώτημα του Αμλετ. Να συνεχίσουμε ή να σταματήσουμε; Μερικοί, όπως η Σάρα Κέιν, παίρνουν την απόφαση να αυτοκτονήσουν. Αλλά με τον τρόπο που περνάμε τη ζωή μας είναι σαν να διαπράττουμε ομαδική αυτοκτονία


Αν πάρουμε ως δεδομένο το ότι πάντα αναζητάτε τα κοινά σημεία ανάμεσα σε εσάς και τους θεατρικούς ήρωες, πού ταυτίζεστε με τον Αμλετ, τον οποίο έχετε χωρίς περιστροφές αποκαλέσει «ηλίθιο»;

«Ο Αμλετ είναι τόσο ηλίθιος όσο είμαι κι εγώ. Συγκρίνοντας τον Αμλετ με τη σύγχρονη ζωή, ειδικά της δικής μου γενιάς, διαπιστώνω την εξής ουσιώδη διαφορά:

σήμερα όλοι μας γνωρίζουμε την αδικία που επικρατεί στον κόσμο. Ολοι μας γνωρίζουμε τα πρόβλήματα που έχει προκαλέσει η παγκοσμιοποίηση, την κρίση στον Τρίτο Κόσμο, το πώς εκμεταλλευόμαστε τις ζωές ανθρώπων μαζί με τις πηγές των χωρών τους, όπως γνωρίζουμε και πως η ιδεολογία του ελεύθερου καπιταλισμού ανοίγει τις αγορές για να διεισδύσουν ξένα συμφέροντα. Ολοι μιλάνε για την οικονομική ανάπτυξη της Κίνας και κανείς δεν λέει ότι το 60% της ανάπτυξης είναι κέρδη των ξένων επιχειρήσεων που έχουν επενδύσει στη χώρα. Δυστυχώς, η παγκοσμιοποίηση είναι πολύ μεγάλο ψέμα. Ολοι γνωρίζουμε τις αδικίες που διαπράττονται, αλλά κανείς δεν αντιδρά. Δεν υπάρχει μια πολιτική κίνηση και όλοι βρίσκουμε δικαιολογίες για την απραξία μας. Λέμε “πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τις σύνθετες παραμέτρους για τις δικτατορίες στην Αφρική, τους φονταμενταλισμούς στις αραβικές χώρες και την αδικία στα Βαλκάνια”».

Ολα όσα αναφέρατε πώς ακριβώς συνδέονται με τον «Αμλετ» σας;

«Η πολυπλοκότητα της σύγχρονης συγκυρίας μάς κάνει να μην ενεργούμε. Αυτό είναι και το πρόβλημα στον πυρήνα του “Αμλετ”, που στην πραγματικότητα είναι ένα πρόβλημα διαλεκτικής.

Πάντα έχει μια δικαιολογία για να μη δράσει.

Ο δισταγμός και η απραξία του είναι θετικές ποιότητες. Και το ένα και μοναδικό λεπτό που δεν διστάζει και ενεργεί, σκοτώνει λάθος άνθρωπο, τον Πολώνιο. Γεγονός είναι ότι η δράση, λόγω της πολυπλοκότητας των δεδομένων ενός προβλήματος, είναι η λανθασμένη απάντηση. Ομως και η απραξία είναι εξίσου επιβλαβής με τη δράση. Αποτέλεσμά της είναι η αδικία που βλέπουμε στον κόσμο. Αυτή η πολυπλοκότητα μας τρελαίνει τελικά. Γι’ αυτό τρελαίνεται ο Αμλετ και γι’ αυτό λέω ότι είναι ηλίθιος. Είναι η τραγωδία του σύγχρονου κόσμου».

Δεν υπάρχει καμία λύση, δηλαδή;

«Η λύση είναι το ερώτημα του Αμλετ “Το be or not to be?”. Να συνεχίσουμε ή να σταματήσουμε; Μερικοί άνθρωποι αναλαμβάνουν την απόφαση να μη συνεχίσουν, όπως συνέβη με τη Σάρα Κέιν,που αυτοκτόνησε. Ισως και να είναι η επιλογή που αρμόζει σε όλο τον κόσμο. Γιατί σήμερα, με τον τρόπο που διάγουμε τη ζωή μας, διαπράττουμε ομαδική αυτοκτονία!».

Είναι ο τρόπος του θεάτρου να δίνει απαντήσεις;

«Καμία απάντηση δεν δίνω. Θέλω να δείχνω την αλήθεια της ζωής, ώστε οι θεατές να σοκάρονται και να αναρωτιούνται. “Είναι αλήθεια αυτό που είδα;”. Κι αν ναι, “έχει σχέση με τη ζωή μου;”. Κι έπειτα, “η ζωή μου είναι τόσο φρικτή, μήπως πρέπει να την αλλάξω;”. Επιστρέφοντας σπίτι ύστερα από μια παράστασή μου ο θεατής θα ήθελα να ενεργοποιήσει αυτά τα ερωτήματα».

Το θέατρο έχει τη δύναμη να αλλάξει τον κόσμο;

«Στο θέατρο αντί για τις δύο διαστάσεις σε κάθε πρόβλημα υπάρχουν τρεις. Το θέατρο είναι ζωή, παρ’ όλα αυτά έχει τη δυνατότητα της τρίτης εκδοχής.

Στη σκηνή μπορείς να παρακολουθήσεις από διαφορετικές γωνίες ένα πρόβλημα.

Αυτή είναι η δύναμη του θεάτρου, που γίνεται ολοένα και πιο σημαντικό. Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης δεν μπορούμε να πούμε ψέματα στο θέατρο, ενώ η τηλεόραση, τα ΜΜΕ και το σινεμά ψεύδονται ασύστολα. Το θέατρο σήμερα αφορά τον κόσμο, κι εγώ θέλω οι δουλειές μου να απευθύνονται σε ένα μεγάλο κοινό. Για αυτό τον λόγο κάνω τον συμβιβασμό, κι ως διευθυντής της “Σάουμπινε” είμαι μέρος του συστήματος. Αλλά δεν παύω διαρκώς να προκαλώ τον εαυτό μου».

2 – 21/06/2008
απο την Ελευθεροτυπια

τα υπολοιπα επι σκηνης…
Χ.

6 Comments»

  gay super hero wrote @

Kορίτσια είχα δει την παράσταση του Σελίν που σκηνοθέτησε αυτός ο μανιακός κύριος πέρσι. Πρέπει να πω ότι παρά το γεγονός ότι υπήρχαν κάποιες άψογες σκηνές από αισθητικής άποψης, η παράσταση κατά τα άλλα ήταν ένα βασανιστήριο για μαζοχιστές. Και με ενοχλεί το γεγονός ότι το Φεστιβάλ έχει αναλάβει εργολάβία τις παράστάσεις του συγκεκριμένου κυρίου (δεύτερη χρονιά; έλεος!).Το ότι έχει καταφέρει να αποκτήσει όνομα στην Ελλάδα δείχνει δυστυχώς ότι και στην κουλτούρα παραμένουμε άκριτοι καταναλωτές. Μην ακούσουμε προχώ παράσταση από το Βερολίνο, τρέχουμε να προλάβουμε!

That being said, με εντυπωσίασε το σχόλιό του για τον ‘Αμλετ: “Η πολυπλοκότητα της σύγχρονης συγκυρίας μάς κάνει να μην ενεργούμε. Αυτό είναι και το πρόβλημα στον πυρήνα του Αμλετ”. Δεν πρόκειται όμως να κάνω το ίδιο λάθος και να ξαναεμπιστευτώ την οπτική του ως σκηνοθέτη.

  christiana wrote @

http://www.inyerface-theatre.com/

προς το παρον αυτα…
προσεχως ολοκληρωμενη απαντηση🙂

  christiana wrote @

λοιπον επιστρεφω και απαντω.
αν ειδες τον “Βορρα” του Σελιν περισυ στο Φεστιβαλ, τοτε μιλαμε για αλλον μανιακο (sic) κυριο… την παρασταση εφερε το φεστιβαλ σε συνεργασια με τη Volksbühne του Βερολινου (και οχι την Schaubühne am Lehniner Platz του Ostermaier) και σκηνοθετουσε ο Frank Castorf.
Ο Ostermaier ειχε φερει την “Νορα” του Ιψεν περισυ και το “Ονειρο Καλοκαιρινης Νυχτας” αν δεν κανω λαθος.
Οσο για την ενσταση σου για την παρασταση που ειδες, ειναι γνωστες οι ακραιες σκηνοθεσιες του Καστορφ. Επιπλεον, δε νομιζω πως ειναι περιεργο για το Φεστιβαλ να θελει να φερει μια γευση του τι παιζει και στην υπολοιπη Ευρωπη απο θεατρο. Τοσον καιρο γκρινιαζαμε που βλεπαμε τα ιδια και τα ιδια!
Δυστυχως (για σενα) παραστασεις δεν ανεβαζει μονο ο Στάιν😛
παραθετω τις “συστατικες” της παραστασης οπως γραφτηκαν στην Ελευθεροτυπια πριν παιχτει η παρασταση.
Πιστευω πως αν τις ειχες διαβασει απλως δε θα πηγαινες. Οχι?

“Η παράσταση είναι γκραν-γκινιόλ – εσκεμμένα θραυσματική. Ενας… εμετός στα μισά του δρόμου. Θέατρο που σοκάρει, αλλά εμπεριέχει την πολιτική». Πράγματι το «τρομερό παιδί» του γερμανικού θεάτρου Φρανκ Κάστορφ, θεατροποιώντας στη «Volksbuhne» τον αυτοβιογραφικό «Βορρά» ενός αμφιλεγόμενου Γάλλου, του Σελίν, ανέβασε μια πολιτική παράσταση, που ενίοτε σοκάρει και συχνά ξερνά επί σκηνής αυτούσια κομμάτια της νεότερης ανθρώπινης Ιστορίας.”

http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,dt=18.07.2007,id=36332724

  christiana wrote @

“Το ότι έχει καταφέρει να αποκτήσει όνομα στην Ελλάδα δείχνει δυστυχώς ότι και στην κουλτούρα παραμένουμε άκριτοι καταναλωτές. Μην ακούσουμε προχώ παράσταση από το Βερολίνο, τρέχουμε να προλάβουμε!”

αγαπητε gsh ειμαι βεβαιη πως δεν τον νοιαζει καθολου να κανει ονομα στην Ελλαδα.
ζει και εργαζεται στο βερολινο χρονια (σ.σ ειναι διευθυντης σε ενα απο τα σημαντικοτερα θεατρα του Βερολινου και ισως του κοσμου) και η οπτικη του ειναι απο τις πιο σημαντικες στη σκηνοθεσια αν οχι παγκοσμια σιγουρα πανευρωπαϊκα.

το αν καταναλωνουμε το θεατρο ακριτα εχει να κανει με τη δικη μας παιδεια, και ειμαι σιγουρη πως ειναι κατι που και ο ιδιος “πολεμᔨμε τα εργα και τις σκηνοθεσιες του.

οσο για τον Αμλετ θα τον χασω (θα πανηγυριζω τον τελικο στο Berlin) αλλα αν πηγαινα δε θα περιμενα να δω τη “συμβατικη” σκηνοθεσια που ολοι εχουμε στο μυαλο μας. αλλωστε νομιζω πως ο ιδιος εχει παρεμβει στο κειμενο… οσο ιεροσυλο και αν ακουγεται αυτο🙂

  gay super hero wrote @

Κορίτσια βεβαίως δικό μου το λάθος, μπέρδεψα τις δύο Buhne🙂

Μέτα την περσινή τραυματική εμπειρία βέβαια, ακούω Buhne και τρέχω να κρυφτώ🙂

Αυτός εδώ ο κύριος μου φαίνεται πολύ αξιόλογος. ίσως έχει δίκιο ο Mahler76 που μου λέει να πάω μαζί του να δω την παράσταση !

Εννοείται βέβαια ότι το Φεστιβάλ πολύ καλά κάνει και μας φέρνει να δούμε πράγματα που θα χάναμε αλλιώς. Απλά νόμιζα ότι ήταν πάλι η Volksbuhne και έφαγα μια φρίκη!

  oblivion wrote @

εγώ πάλι που είδα και τις δύο παραστάσεις που έφερε φέτος στο Φεστιβάλ έμεινα κατενθουσιασμένος. και κυρίως με τον Άμλετ.. ένιωσα ότι επιτέλους είδα θέατρο, κατάλαβα το έργο μετά από τόσες παραστάσεις, το ένιωσα, θαύμασα και το σκηνοθέτη και τους ηθοποιούς, έμεινα έκπληκτος από τις ιδέες και τα ευρήματά του και κυρίως από τη ματιά του συνολικά. και θα μπορούσα να γράφω για ώρες οπότε κάπου εδώ σταματάω!


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: