freedom island

2 girls in love…

2008 + 40 = 2048

Άσπρα μαλλιά? Ναι. Σίγουρα. Όπως η γιαγιά μου από το Αϊβαλή. Και σώμα? Όχι πλαδαρό. Όχι παρατημένο. Η αεικίνητη γιαγιά-Λένα, που θα εργάζεται ακόμη. Με μπογιές, χαρτιά, ένα ποντίκι και ένα laptop. Ίσως γράφω κιόλας. Σε κάποιο περιοδικό ή εφημερίδα [θα υπάρχουν ακόμη ε?]. Μικρά κείμενα. Ο κόσμος μέσα από τα μάτια μιας 67χρονης εν έτη 2048. Στην Αθηνά? Στο Βερολίνο? Στο νησί. Στο σπίτι που βλέπει τη θάλασσα. Με τη μεγάλη αυλή και τις τριανταφυλλιές. Παιδιά? Εγγόνια? Ανίψια, που θα έρχονται για διακοπές τα καλοκαίρια [υποσχέσου μου ότι θα υπάρχουν ακόμη εποχές]. Και σκυλιά. Δύο. Να τρέχουν γύρω μου και να ζητάνε βόλτες και χάδια. Και η Χριστιάνα μου να γελά κάθε φορά που θα χάνω τα γυαλιά μου.
«μα πού τα πήγα; πάνω στο τραπέζι δεν τα άφησα?»

3 Comments»

  Hasky wrote @

🙂

ti glyko post… 8)

  13fegaria wrote @

Συγκίνηση,τρυφεράδα,αγάπη,αισιοδοξία,όνειρο.Διαβάζουμε τον εαυτό μας και τα όνειρά μας πολύ συχνά εδώ.
Εμείς ευχόμαστε να υπάρχουν όλα όσα γράφεις παραπάνω κι άλλα τόσα.
Μάλλον θα χουμε προχωρήσει πολύ περισσότερο κι από το laptop αλλά παρακαλάω να υπάρχει τουλάχιστον αυτό το σπίτι που βλέπει στη θάλασσα και οι τριανταφυλλιές του επίσης.
Χ

  annadoy wrote @

Mακαρι να ειναι τοσο ομορφος ο κοσμος σου.Παντα νοτισμενος απο σταγονες πρωινης δροσιας και νυχτερινου υδρωτα


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: