freedom island

2 girls in love…

Μαρία, Ξανθή, Φιλιώ… στο “10” του Καραγάτση

Σαν βγηκε από το νοσοκομείο, ήταν επί ξύλου κρεμάμενη, δίχως δραχμή στην μπάντα ή συγγενή να τη βοηθήσει. Ευτυχώς, η Ξανθή την παραστάθηκε. Μετακόμισαν απ’ τη Γούβα του Βάβουλα στην άλλη άκρη του Πειραιά, στου Ξαβέριου. Νοίκιασαν δύο κάμαρες στο “10”. Για να βγάλει το ψωμί της έπιασε δουλειά στην ίδια φάμπρικα με την Ξανθή΄ μα με ένα εικοσάρι τη μέρα, μόνο ν’ αναβάλεις τον εξ ασιτίας θάνατο καταφέρνεις. Άλλη διέξοδο από την πορνεία δεν υπήρχε. Όντας καλοφτιαγμένη, πιο εύκολα από την Ξανθή έβρισκε πελάτες, και πιο καλοπλερωτές. Παράτησε τη φάμπρικα κι αφιερώθηκε στην πουτανιά. Όντας θερμή, φχαριστιόταν πολλές φορές με τον πελάτη. Μα τη μεγάλη γλύκα την ένιωθε σαν πλάγιαζε με την Ξανθή. Με την κοπέλα της Καστέλας τα χάλασε, ούτε πήγε με άλλη γυναίκα.  Τώρα όμως, εκεί που δεν το φανταζόταν, την έπιασε ο δαίμονας για τη Φιλιώ. Αυτή η αρσενικοθήλυκια της φλόγιζε το αίμα. Αρσενικοθήλυκια; Ναι, είχε όλα τα σουσούμια΄ η γειτονιά αυτό πίστευε. Αλλά κανείς δεν ηύρε το παραμικρό συγκεκριμένο΄σε κάποια μακρυνή γειτονιά θα είχε την αγαπητικιά της… Ξαπλωμένη στο κρεβάτι, η Μαρία Μακρή παιδεύει το μυαλό της: “Της το΄δειξα της Φιλιώς πως τη θέλω”, συλλογιέται. “Αν ήταν ξεκάθαρα τοιούτη και δεν της γούσταρα, θα μου το’ λεγε δίχως κορδελάκια. Αυτή, όταν την γλυκοκοιτώ, ταράζεται σαν να’ ταν καθαυτό γυναίκα. Γιατί;”  Απόκριση δεν υπάρχει. Όσο το πρωινό προχωρεί, τόσο η κάψα αυγαταίνει. Ο ήλιος χτυπάει την κάμαρα, φλογίζει τους τοίχους΄από της γρίλιες μπαίνει λαύρα, λες και κάποιος δράκος απόθεσε τη μουσούδα του και ξεφυσά φλόγες. Ιδρώτας γυαλιστερός αναβλύζει απ’ όλο το κορμί της Μαρίας, το σκεπάζει, κυλάει και μουσκεύει το σεντόνι. Ζαβλακωμένη σφαλάει τα μάτια κι ονειροπολεί. Φαντάζεται τη Φιλιώ ολόγυμνη, γονατιστή πάνωθε της, με στήθια ορθωμένα, μεριά μισάνοιχτα. Μ’ ένα σπασμό παραδίνεται στο πλάσμα της φαντασίας της. Το δάχτυλο της, που παιδεύει τη μαχαιριά του μαστού, γλίστρησε στο μάκρος του κορμιού, χάθηκε στη λόχμη του εφηβαίου… Ένας λυγμός΄κι ύστερα βούλιαγμα σε νάκρη.

[απόσπασμα απο το “10” του Καραγάτση]

λ

Δ. μου σευχαριστώ που μου “γνώρισες” το Λεμόνι κλικ

No comments yet»

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: