freedom island

2 girls in love…

Archive for August, 2009

Natalie Portman and Mila Kunis

mila-kunis-gas-station

natalie_portman5

Genre: Psychological (Supernatural?) Thriller
Premise: A ballerina competes against a rival dancer who may or may not be another version of herself.
About: Black Swan will star drool-worthy starlets Natalie Portman and Mila Kunis and is being helmed by visionary director Darren Aronofsky. Aronofsky originally tried to set up the project in 2007 but Universal put it in turnaround. Thanks to “The Wrestler” doing so well though, Portman twirled onto the project a couple of months ago and everything’s been full steam ahead since.
Writer: Mark Heyman (original script by John McLaughlin)
Details: 131 pages – March 25, 2009 draft.

Can I just tell you why none of my review matters? Can I just tell you why my review is absolutely pointless?

Because in this movie, Natalie Portman and Mila Kunis have sex.

via ScriptShadow

lena

Natalie Portman INTERVIEWed by Jake Gyllenhaal

GYLLENHAAL: What song best describes your current state?

PORTMAN: My current state . . . I’m trying to think of a song that feels like sleepwalking. [laughs] I don’t know. I’ve mostly been listening to dirty rap lately. That’s sort of my scene.

GYLLENHAAL: Your affection for dirty rap is something that people really don’t know about you, which I think is fascinating. You do incredible things for the world, and then you listen to just completely obscene hip-hop music.

PORTMAN: Really, really obscene hip-hop. I love it so much. It makes me laugh and then it makes me want to dance. Those are like my two favorite things, so combined . . . I’ve been listening a lot lately to “Wait (The Whisper Song)” by the Ying Yang Twins, where the lyrics are like, “Wait ’til you see my dick”—which is just amazing because it’s whispered. [whispers] “Wait ’til you see my dick . . . ” [laughs] Crazy. So I just listen to it like I’m a five-year-old, like, “Oh my god! I can’t believe he just said that!”

GYLLENHAAL: It’s interesting that you think the lyric “Wait ’til you see my dick” describes your current state. I think people are learning more about you right now then they ever have in an interview. I’m proud of that. [more INTERVIEW]

PORTMAN-BROTHERS

2009, Brothers, Maguire, Portman, Gyllenhaal

Lena

die Perser, Regie Dimiter Gotscheff

περσες

για την παρασταση των Περσων διαβαζω ολο το καλοκαιρι. ενστασεις απο δω, διαφωνιες απο κει, γιουχαϊσματα στην επιδαυρο. μονο ενα ατομο απο το περιβαλλον μου ειχε δει την παρασταση και μου ειπε πως ηταν “ο,τι καλυτερο εχει δει τα τελευταια χρονια”.
ανεβηκαμε μαζι με τη Λενα χθες βραδυ στο θεατρο Βραχων. συμπαθητικος ο χωρος, μου θυμισε λιγο θεατρο Συκεων στη θεσσαλονικη, οπου συμπτωματικα ειχα δει πριν λιγα χρονια παλι απο το εθνικο τους Περσες του Βογιατζη.

δε θα πω για την παρασταση πολλα. βρηκα πολλα πολυ ενδιαφεροντα σκηνοθετικα στοιχεια , μου αρεσε η σκηνογραφικη κατασκευη στο κεντρο της σκηνης, βρηκα ακομη και τα κοστουμια, εξαιρετικα απλα και λιτα – πολλοι θα τα ειπαν προχειρα φανταζομαι –  ειδικα τα κοστουμια του χορου τα βρηκα εξαιρετικα ευστοχα.
μου αρεσε η συγκρατημενη κλοουνερη του Χατζησαββα,  (τι χερια και τι κορμος Χριστε μου!)
ολος αυτος ο γερμανομπεκετικος παραλογισμος, η ελλειψη επικοινωνιας χορου και Ατοσας, αυτο το αλλα λογια να αγαπιομαστε και “εγω σας λυπαμαι αλλα ο γιος μου οταν γυρισει παλι απολυτος μοναρχης θα ειναι…”.

και καπου εκει συνειδητοποιησα πως επικοινωνουσα πολυ καλα με αυτο που γινοταν πανω στη σκηνη. οχι μονο με τα σκηνοθετικα “τερτιπια” του Gotscheff και το διακειμενικο του παιχνιδι με τον Μίλλερ αλλα και με το ιδιο το εργο του Αισχυλου, την παρουσια του “δαιμονα”, του θεϊκου στοιχειου, την ανθρωπινη υβρη και τελικα την τιμωρια, αυτο που στη αναλυση του αρχαιου δραματος ονομαζουμε “Συνεργεια”.
ο λογος του Αισχυλου ακουγοταν καθαροτατα, μεγαλο κομματι ευθυνης γι αυτο στην μεταφραση της Ελενης Βαροπουλου φυσικα, αλλα και στο ποσο καλα ειχε δουλεψει ο χορος και ο – ομαδικος – αγγελος τα κομματια τους στους οποιους επεσε και το μεγαλυτερο βαρος της αφηγησης.

οχι μονο δεν ειχα κανενα προβλημα με την παρασταση αλλα τουναντιων την απολαυσα μεχρι τελους!

πραγματα που δεν απολαυσα καθολου?
αααααααχ…
το κοινο και παλι το κοινο.

τα τελευταια χρονια προτιμω να πηγαινω σε τετοιου ειδους παραστασεις που εχουν τραβηξει την προσοχη επανω τους και να τις παρακολουθω σε “περιφεριακα” φεστιβαλ. εχω την αισθηση πως το κοινο ειναι λιγοτερο στημενο, με λιγοτερες προκαταληψεις, πιο ανοιχτο να εισπραξει και να απορροφησει ο,τι λαμβανει χωρα επι σκηνης.
τα τελευταια επεισοδια της Επιδαυρου, δυστυχως, δικαιωνουν την επιλογη αυτη.
στην Επιδαυρο δημιουργειται ενα κλιμα εκ τον προτερων, ισως φταινε και
οι ιδιοι οι συντελεστες των παραστασεων, οι οποιοι με τις συνεντευξεις που δινουν φορτιζουν (και φωτιζουν) τα πραγματα περισσοτερο απ’οσο χρειαζεται.
Φυσικα υπαρχουν παντα προθυμοι και ετοιμοπολεμοι οι διαφοροι τιμητες και υπερασπιστες του αρχαιου δραματος, της Επιδαυρου κλπ που αρνουνται να δεχθουν οποιαδηποτε αλλη εκδοχη απο τη δικη τους φιλολογιστικη αληθεια για τα θεατρικα κειμενα.

χθες σε γενικες γραμμες ο κοσμος ηταν οκ, λιγο μουδιασμενος στο χειροκροτημα, πραγμα που δε με χαλαει αν σημαινει σκεψη και προβληματισμο για τα επι σκηνης δρωμενα. υποψιαζομαι πως το χειροτερο κομματι του κοινου μαζευτηκε γυρω μας, και οταν λεω γυρω μας εννοω πως μας ειχαν περικυκλωμενες!
μπροστα μας νεαρο ζευγαρι που χαμουρευοταν πριν απο την εναρξη της παρασταστης εως και το τελος, δεξια μας δυο κυριες γυρω στα 50 που διαφωνουσαν με ολη τη σκηνοθεσια και θεωρουσαν πως ειναι πολυ αργη (?!) η παρασταση – αργος ο Αισχυλος? ποτε! πως σας ηρθε? – αριστερα μας ανθρωπος του θεατρου που μιλουσε στην αρχη λες και κατεχει την αληθεια και το κλειδι για ολο το θεατρο και τη συγκεκριμενη παρασταση, και -τελειωτικο χτυπημα- πισω μας πατερας με γιο στην ευρυτερη παρεα του προαναφερθεντος θεατρανθρωπου οι οποιοι γελουσαν με το παραμικρο ενω ο πατηρ μονολογουσε “και γω θελω να φυγω”, με αποτελεσμα να του δειξω χαριτωμενα την εξοδο…

τα αντισωματα μου ευτυχως υπερισχυσαν και κατορθωσα να παρακολουθησω τους Περσες και μαλιστα να τους ευχαριστηθω.
το συμπερασμα μου εξακολουθει να ειναι το ιδιο. μεγαλο μερος του ελληνικου κοινου ειναι αμορφωτο, θελει παραστασεις fast food που να μην κουραζουν το μυαλουδακι του, προσερχεται αδιαβαστο στο θεατρο και επιθυμει να παραμεινει ετσι.

p.s. Λενα Κιτσοπουλου, we love you!

c.

Ελευθερος ο Θοδωρης Ηλιοπουλος

iliopoulos

Σήμερα το μεσημέρι το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών με απόφαση του δέχθηκε την αίτηση αποφυλάκισης του Θοδωρή Ηλιόπουλου.

Μετά από οχτώ μήνες κράτηση και 48 ημέρες απεργία πείνας ο τελευταίος κρατούμενος του Δεκεμβρίου αφέθηκε ελεύθερος.

απο το tvxs

the joker

I’m a joker
I’m a smoker
I’m a midnight talker

ετοιμασου για τα 2 φεγγαρια σημερα, κοριτσι μου.
στη σκια των βραχων…

c.

και ο μαρκογιαννακης…σκεφτεται!

σκεψη

«Οταν στη βόρεια Ελλάδα βρέχει ακόμη, εγώ σε καμία περίπτωση δεν θα βάλω σε διαθεσιμότητα όλα τα ελικόπτερα, τα οποία κοστίζουν κάθε μέρα το καθένα κάποια δεκάδες χιλιάδες ευρώ»

οταν ο καθ’ ύλην αρμοδιος υφυπουργος για το πυροσβεστικο σωμα στις αρχες του καλοκαιριου κανει ΤΕΤΟΙΕΣ δηλωσεις καταλαβαινουμε πως και ποσο κοστολογειται το δασος που καιγεται.
πολλες χιλιαδες το στρεμα, ετσι;

οταν ο υπουργος περιβαλλοντος (ετσι τον αποκαλει η ερτ) με το νεο ρυθμιστικο προσπαθει να βολεψει/τακτοποιησει τα παρανομα χτισμενα (και) σε δασικες εκτασεις σπιτια- δωσε θαρρος στον εμπρυστη (στρατηγο ανεμο τον ελεγε ο Πολυδωρας, μην ξεχνιομαστε…) να σου καψει και το υπολοιπο δασος – πως να μην καει ο,τι ειχε απομεινει ορθιο?

και να σου πω κατι? καλα εκανε και καηκε το συμπαν!
την προηγουμενη φορα, το 2007, με νεκρους στην Ηλεια ο ελληνικος λαος επιβραβευσε τους ιδιους χειριστες της καταστασης με αλλη μια τετραετια.
προφανως ο ελληνικος λαος ηταν πολυ ικανοποιημενος με την πορεια του στρατηγου ανεμου και την αποτελεσματικοτητα του και θελησε να του δωσει αλλη μια ευκαιρια να ολοκληρωσει το εργο του.

προφανως ο ελληνικος λαος εχει μαθει να φαντασιωνεται ενα οικοπεδακι μεσα στο δασακι με ενα (ημι)παρανομο σπιτακι αγορασμενο με το δανειακι για το γλυκο του το παιδακι.

ας μην κρυβομαστε πισω απο το δαχτυλο μας. τις φωτιες τις βαζουν αυτοι που οφελουνται και αμφισβητουν το κατα ποσο ειναι πλεον δασικες εκτασεις τα καμμενα προκειμενου να αποκτησουν αλλο ενα οικοπεδακι, αλλο ενα σπιτακι.

υ.γ. εγω λεω παντως να κρατησω εξω τη μασκα και τα βατραχοπεδιλα απο τις διακοπες.
θα τα χρειαστω κατ’οπως φαινεται κατα φλεβαρη με τις βροχες…

c.

Στην Παγανή Μυτιλήνης

DSC01047

Σε μια παλιά αποθήκη έξω από τη πόλη της Μυτιλήνης, στη Παγανή, λειτουργεί το ΕΧΠΑ (Ειδικός Χώρος Κράτησης Αλλοδαπών) Μυτιλήνης, δηλαδή το κέντρο υποδοχής (δηλαδή 3μηνης ή 6μηνης κράτησης) μη νόμιμα εισερχόμενων αλλοδαπών- και καθώς οι πλειονότητα των ανθρώπων που κρατούνται εκεί είναι απο το Αφγανιστάν: πρόκειται για κέντρο παράνομης κράτησης οιονεί προσφύγων.

Η χωρητικότητα του είναι 250 ατόμων- μολονότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν υποδομές εντός του κτηρίου αυτού για μια αξιοπρεπή (έτσω σε επίπεδα φυλακών) κράτηση έστω και για ένα άτομο.
Πάραταύτα, σήμερα στη Παγανή κρατούνται 900 άτομα, εκ των οποίων τα 300 είναι ασυνόδευτα ανήλικα παιδιά 7, 9, 11, 12, 13 χρόνων. […]

Αρκετά παιδιά, 7, 9, 12, 14 ετών, ξεκίνησαν εχθές απεργία πείνας.
Ένα από αυτά μεταφέρθηκε σήμερα στο νοσοκομείο, λιπόθυμο.

Όχι δεν είναι μόνο ο ανθρωπισμός και η αίσθηση καθήκοντος, δεν είναι η αγάπη προς τον Ιρανό ή Αφγανό ή όποιο άλλο ανθρώπινο ον,
είναι και κάτι άλλο που με ωθεί να βρίσκομαι εδώ και να γράφω: μια βαθιά αίσθηση πατριωτισμού. Ναι.
Δεν είναι το ζήτημα μόνο τι θα γίνει ο μικρός Μοχάμετ, Ασμάν, ή Αλί, αλλά κυρίως τι θα γίνει η μικρή Κατερίνα, η Χριστίνα και ο Κωστάκης- τα παιδιά μας. Σε ποια χώρα θα μεγαλώσουν; Τι θα τους πούμε όταν θα μας ρωτάνε;

Και ρωτάω την πολιτική ηγεσία του τόπου μας (στο σύνολο της) αλλά και κάθε έναν μας ατομικά: Σκοπεύουμε, ως Ελλάδα, να μείνουμε στην Ιστορία ως η πρώτη χώρα που επανέφερε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ευρώπη μετά τον Β’ Π.Π;

ολοκληρο το κείμενο της Αφροδίτης Αλ Σάλεχ εδώ

περισσότερα και στο tvxs.gr εδώ