freedom island

2 girls in love…

die Perser, Regie Dimiter Gotscheff

περσες

για την παρασταση των Περσων διαβαζω ολο το καλοκαιρι. ενστασεις απο δω, διαφωνιες απο κει, γιουχαϊσματα στην επιδαυρο. μονο ενα ατομο απο το περιβαλλον μου ειχε δει την παρασταση και μου ειπε πως ηταν “ο,τι καλυτερο εχει δει τα τελευταια χρονια”.
ανεβηκαμε μαζι με τη Λενα χθες βραδυ στο θεατρο Βραχων. συμπαθητικος ο χωρος, μου θυμισε λιγο θεατρο Συκεων στη θεσσαλονικη, οπου συμπτωματικα ειχα δει πριν λιγα χρονια παλι απο το εθνικο τους Περσες του Βογιατζη.

δε θα πω για την παρασταση πολλα. βρηκα πολλα πολυ ενδιαφεροντα σκηνοθετικα στοιχεια , μου αρεσε η σκηνογραφικη κατασκευη στο κεντρο της σκηνης, βρηκα ακομη και τα κοστουμια, εξαιρετικα απλα και λιτα – πολλοι θα τα ειπαν προχειρα φανταζομαι –  ειδικα τα κοστουμια του χορου τα βρηκα εξαιρετικα ευστοχα.
μου αρεσε η συγκρατημενη κλοουνερη του Χατζησαββα,  (τι χερια και τι κορμος Χριστε μου!)
ολος αυτος ο γερμανομπεκετικος παραλογισμος, η ελλειψη επικοινωνιας χορου και Ατοσας, αυτο το αλλα λογια να αγαπιομαστε και “εγω σας λυπαμαι αλλα ο γιος μου οταν γυρισει παλι απολυτος μοναρχης θα ειναι…”.

και καπου εκει συνειδητοποιησα πως επικοινωνουσα πολυ καλα με αυτο που γινοταν πανω στη σκηνη. οχι μονο με τα σκηνοθετικα “τερτιπια” του Gotscheff και το διακειμενικο του παιχνιδι με τον Μίλλερ αλλα και με το ιδιο το εργο του Αισχυλου, την παρουσια του “δαιμονα”, του θεϊκου στοιχειου, την ανθρωπινη υβρη και τελικα την τιμωρια, αυτο που στη αναλυση του αρχαιου δραματος ονομαζουμε “Συνεργεια”.
ο λογος του Αισχυλου ακουγοταν καθαροτατα, μεγαλο κομματι ευθυνης γι αυτο στην μεταφραση της Ελενης Βαροπουλου φυσικα, αλλα και στο ποσο καλα ειχε δουλεψει ο χορος και ο – ομαδικος – αγγελος τα κομματια τους στους οποιους επεσε και το μεγαλυτερο βαρος της αφηγησης.

οχι μονο δεν ειχα κανενα προβλημα με την παρασταση αλλα τουναντιων την απολαυσα μεχρι τελους!

πραγματα που δεν απολαυσα καθολου?
αααααααχ…
το κοινο και παλι το κοινο.

τα τελευταια χρονια προτιμω να πηγαινω σε τετοιου ειδους παραστασεις που εχουν τραβηξει την προσοχη επανω τους και να τις παρακολουθω σε “περιφεριακα” φεστιβαλ. εχω την αισθηση πως το κοινο ειναι λιγοτερο στημενο, με λιγοτερες προκαταληψεις, πιο ανοιχτο να εισπραξει και να απορροφησει ο,τι λαμβανει χωρα επι σκηνης.
τα τελευταια επεισοδια της Επιδαυρου, δυστυχως, δικαιωνουν την επιλογη αυτη.
στην Επιδαυρο δημιουργειται ενα κλιμα εκ τον προτερων, ισως φταινε και
οι ιδιοι οι συντελεστες των παραστασεων, οι οποιοι με τις συνεντευξεις που δινουν φορτιζουν (και φωτιζουν) τα πραγματα περισσοτερο απ’οσο χρειαζεται.
Φυσικα υπαρχουν παντα προθυμοι και ετοιμοπολεμοι οι διαφοροι τιμητες και υπερασπιστες του αρχαιου δραματος, της Επιδαυρου κλπ που αρνουνται να δεχθουν οποιαδηποτε αλλη εκδοχη απο τη δικη τους φιλολογιστικη αληθεια για τα θεατρικα κειμενα.

χθες σε γενικες γραμμες ο κοσμος ηταν οκ, λιγο μουδιασμενος στο χειροκροτημα, πραγμα που δε με χαλαει αν σημαινει σκεψη και προβληματισμο για τα επι σκηνης δρωμενα. υποψιαζομαι πως το χειροτερο κομματι του κοινου μαζευτηκε γυρω μας, και οταν λεω γυρω μας εννοω πως μας ειχαν περικυκλωμενες!
μπροστα μας νεαρο ζευγαρι που χαμουρευοταν πριν απο την εναρξη της παρασταστης εως και το τελος, δεξια μας δυο κυριες γυρω στα 50 που διαφωνουσαν με ολη τη σκηνοθεσια και θεωρουσαν πως ειναι πολυ αργη (?!) η παρασταση – αργος ο Αισχυλος? ποτε! πως σας ηρθε? – αριστερα μας ανθρωπος του θεατρου που μιλουσε στην αρχη λες και κατεχει την αληθεια και το κλειδι για ολο το θεατρο και τη συγκεκριμενη παρασταση, και -τελειωτικο χτυπημα- πισω μας πατερας με γιο στην ευρυτερη παρεα του προαναφερθεντος θεατρανθρωπου οι οποιοι γελουσαν με το παραμικρο ενω ο πατηρ μονολογουσε “και γω θελω να φυγω”, με αποτελεσμα να του δειξω χαριτωμενα την εξοδο…

τα αντισωματα μου ευτυχως υπερισχυσαν και κατορθωσα να παρακολουθησω τους Περσες και μαλιστα να τους ευχαριστηθω.
το συμπερασμα μου εξακολουθει να ειναι το ιδιο. μεγαλο μερος του ελληνικου κοινου ειναι αμορφωτο, θελει παραστασεις fast food που να μην κουραζουν το μυαλουδακι του, προσερχεται αδιαβαστο στο θεατρο και επιθυμει να παραμεινει ετσι.

p.s. Λενα Κιτσοπουλου, we love you!

c.

3 Comments»

  ally wrote @

Ax auta ta ellinika koina. Opws ta perigrafeis einai kai apo ti diki mou empeiria kai einai krima mwre.

Ithela k ego na do tin parastasi kai pleon anameno me agonia na erthei edo. Einai kai polu idietairo san ergo apo apopsi thematos kai katastasis apo oso ksero. Den eimai eidikos h kati analogo, apla mou aresei polu to theatre kai pisteuo oti to pio sumantiko einai na “milaei” sto koino gia na petyxoume sto telos kai auti tin “katharsi” pou einai alloste kai o stoxos olon ton ergon.

Ιδωμεν loipon!!!

  petroula wrote @

asxeto alla koritsakia twra poy gyrisate na akanonisoyme ki ekeino ton kafe! filia!

  zouki wrote @

Θα συμφωνησω..θα συμφωνησω..! Δεν χρειαζεται να πας σε αρχαια τραγωδια για να καταλαβεις πως μια μεγαλη μεριδα του κοινου ειναι αμορφωτο και επιλεγει να δει θεατρο για λογους …ασχετους!!!Ακομα και σε μια παρασταση να πας ,που δεν ειναι fast food, αυτο ειναι εμφανες…Παντου γυρω μας !!!!


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: