freedom island

2 girls in love…

flipping inside out

rainbow3

κοιμαμαι γυμνο. σφυριζω τραγουδια στο δρομο. σβηνω τις κακιες . γελαω με τα σημαδια μου. χτυπαω στις γωνιες μου. αφηνω τους μαρκαδορους χωρις καπακι. μαλωνω με τις σιωπες μου. βαφω τους τοιχους. θυμαμαι τις λεπτομερειες. γρατσουναω αθορυβα. μου λειπει μονιμα η θαλασσα. τρελαινομαι στα βλεμματα. τι αλλο;

δεν τοχω ξανακανει αυτο. για ολα υπαρχει πρωτη φορα. το ποστ πισω απο το ποστ. πισω λοιπον απο το παραπανω κοκκινο κειμενο που αρχικα ειχα σκοπο να ποσταρω υπαρχει ενα αλλο κειμενο… κατι σαν alter ego… που παει καπως ετσι :

δεν εχω υπνο. η Χριστιανα εχει ψιλοκοιμηθει. ποναει το στομαχι μου απο την πιεση που εφαγα σημερα. σιχαινομαι να κοντραρομαι με ανθρωπους μικρους και κακους. τουλαχιστον βγηκε σε καλο. γιατι γραφω για μενα? το σκυλι παει σκατα. η μανα μου πηρε τηλ να με προετοιμασει “με τροπο”. λες και δεν ξερω οτι δεν βελτιωθηκε καθολου απο τη μερα που εφυγα. 6 χρονων ο Αλητακος σημερα. “να ζησει” λεει η ευχη. θα ζησει? προσπαθω πολυ καιρο τωρα στα ποστ να μην γινομαι αυτοαναφορικη. να μην κανω συνεχως βουτιες εντος. και αυτα τα ποστ μου που μοιαζουν με τηλεγραφηματα. ωραια ποστ τα τηλεγραφηματα. σαν χανζαπλαστ στις πληγες. τα αναιμακτα ποστ. και ειναι τοσο πολλα που μου λειπουν. και εσυ νομιζεις οτι ειμαι ολοκληρη. μα εγω καθε μερα τα προσθετω τα κομματια μου ενα ενα. ενας ανθρωπος. που γινεται ολοκληρος. ωρα με την ωρα. κατι τετοιο δεν γινεται οσο μεγαλωνουμε? ή μηπως είναι το αντιθετο? γεννιεσαι ολοκληρος και μετα οσο περνα ο καιρος χανεις κομματια? κανονικα θα επρεπε να κοιμαμαι τωρα. θα επρεπε να βλεπω ονειρο. ή εφιαλτη. τελευται σκηνη. και μετα αυλαια. θα παιξουμε ενα παιχνιδι. σκεψου ρηματα. και βαλε διπλα ουσιαστικα ή οτι αλλο. οτι σου ερχεται. αυθορμητα. οκ. γραψε. οτι σκεφτηκες. οτιδηποτε. 46 λεξεις στη σειρα. με κοκκινα γραμματα.

λ

%d bloggers like this: