freedom island

2 girls in love…

Archive for May, 2012

ο δρομος περναει απο μεσα


μπενακη, εξαρχεια, Απριλης του 2010

διαβαζω απο χθες για τρικακια στο γκαζι

μετα τους μεταναστες ερχεται η σειρα σας

διαβαζω τωρα οτι απειλουν την προεδρο του ΣΥΔ οτι θα “την κρεμασουν στο συνταγμα”

διαβαζω το μεσημερι τον πανιβλακα τον μπουταρη που κατοπιν εορτης και αφου τελειωσε τις προεκλογικες του παπαριες με τη Δραση και το ΚΚΕ να ζηταει  (τωρα που εχουν βγαλει 21 βουλευτες!) να κηρυχθει η ΧΑ εκτος νομου. ρε μπαρμπα-γιαννη, σηκωσε λιγο το χερι σου να δω κατι! 

ο καθενας το μακρυ του και το κοντο του και κανενας δεν αναρρωτιεται πως εφτασαν 440,000 να ψηφισουν ΧΑ. αλλα γιατι να μας κανει κ αυτο εντυπωση; εδω μεχρι σημερα ψηφιζαν ΝΔΣΟΚ.. ε εκαναν ενα βημα μπροστα απο την εποχη τους.

αλλος αθροιζει τα ποσοστα δεξιων – αριστερων και τα βρισκει 50-50. ναι βρε χαζοβιολη, ο εμφυλιος δεν τελειωσε ποτε, απλα τον θαψαμε γρηγορα γρηγορα κατω απο το χαλι για να περασουμε στην επομενη  πιστα εκμεταλλευσης. ουτε περισυλλογη, ουτε μνημες, ουτε ιστορια. κενο. δανειάκι θα παρετε;

2ωρη αναλυση/συζητηση χθες στο skype για να καταληξουμε να λεμε αυτο που μας εκανε να θελουμε και τελικα να φυγουμε απο τη χωρα. 

δε θα αλλαξει τιποτα αν δεν αλλαξει η σκεψη των ανθρωπων. εκτος απο το γαμωμνημονιο θελει και η αλλαγη νοοτροπιας 2 γενιες. ποιος ειπε οτι ο αλλος δρομος ο χωρις μνημονιο ειναι ευκολος; πιο δυσκολος ειναι. γιατι αυτος ο δρομος περναει απο μεσα.

c.

Advertisements

το μεγκα θυμαται

σε ενα διαλειμμα απο τα μετεκλογικα νεα θελω να ησυχασω το κεφαλακι μου. καταφευγω στον χατζιδακι, τη ρωμαϊκη αγορα και την οδο ονειρων. ανακαλυπτω απο σποντα τη φωνη της νινης ζαχα και κολλαω.
αργοτερα κανω ενα γρηγορο γκουγκλε και πεφτω σε ενα παλιο ποστ του erva_cidreira ο οποιος αναπαραγει αποσπασμα απο το βιβλιο της σπεραντζα βρανα “ο οργασμος του μπραβο”: 

Θυμάμαι ένα βράδυ που είχε έρθει η Νινή Ζαχά στο σπίτι μου, νομίζω ότι γιόρταζα. Μόλις τη βλέπω, της λέω : «Τι κανείς, ρε… γκόμενα;» «Το γκόμενο!» μου απαντάει. Ίσως εδώ θα πρέπει να σου εξηγήσω ότι η Νινή Ζαχά αγαπάει τις γυναίκες… Οι μοναδικοί άντρες που αγάπησε στη ζωή της ήταν ο πατέρας της κι ο Αττίκ… Είχε πάντα θυελλώδεις δεσμούς κι έρωτες με διάφορες πολύ όμορφες γυναίκες, ήταν πληθωρικιά… ερωτική, γι’ αυτό και τα τραγούδιά της είναι πάντα και μόνιμα… ερωτικά…

χθες την προσεξα στον κυρ-αντωνη του χατζιδακι και η ερμηνεια της εχει καταχωρηθει ως η καλυτερη ερμηνεια του συγκεκριμενου τραγουδιου:

σημερα ανακαλυψα οτι εχει γραψει στιχους και μουσικη για ενα σωρο αλλες επιτυχιες. νομιζω το αγαπημενο μου μεχρι στιγμης και προσφατως πετυχημενα πειραγμενο τραγουδι της ειναι αυτο:

οπως και να χει η νινη ζαχα ειναι το τελευταιο μου σκαλωμα! με τις υγειες μας! 😀

c. 

auf den Bergen!

Thessaloniki, Greece 1958ο πατερας μου ειναι 77 χρονων. με πηρε σημερα τηλεφωνο απο το χωριο οπου περναει τον μισο και παρα πανω καιρο του. προχθες μου αφησε μηνυμα στον τηλεφωνητη του κινητου μου, το πιο συγκινητικο μηνυμα . “μωρο; τι κανεις; καιρο εχω να σε ακουσω. γεια σου”.  αργησα να του τηλεφωνησω και με πηρε σημερα το πρωι. με ξυπνησε αλλα ηταν τοσο μεγαλη η χαρα μου που ειδα τον αριθμο στην αναγνωριση κλησης που τιναχτηκα απο το κρεββατι. μου εκανε 2-3 ερωτησεις για την υγεια μου και τη δουλεια εδω, και περιμενε σαν παιδακι να τον ρωτησω τι κανει.

“εσυ τι κανεις, μπαμπα μου;”
“πανηγυριζω”, μου απαντησε.

ο πατερας μου ειναι 77 χρονων. το 1958 ηταν 23, ηταν η τελευταια φορα που η αριστερα ως ΕΔΑ πηρε υψηλο ποσοστο σε εκλογες.  τοτε δεν ηταν στην ελλαδα, μολις ειχε φυγει για να βρει μια καλυτερη τυχη σπουδαζοντας στο “εξωτερικο”, πραγμα απαγορευτικο γι αυτον στην ελλαδα του πιστοποιητικου κοινωνικων φρονηματων. ο πατερας μου ειναι ανθρωπος της λογικης και του πρεπει. αλλα απο την κυριακη χαιρεται σα μικρο παιδι. και παρολο που σε αυτες τις εκλογες ειμαι εγω σε μια ξενη χωρα προσπαθωντας για μια καλυτερη τυχη ειναι σα να ειμαστε μαζι και να μας ενωνει η χαρα, περα και πανω απο ολα τα συνορα του κοσμου. δεν ξερω τι θα γινει μετα. ξερω ομως οτι πολυς κοσμος προσμενε αυτην τη μερα.

c.