freedom island

2 girls in love…

auf den Bergen!

Thessaloniki, Greece 1958ο πατερας μου ειναι 77 χρονων. με πηρε σημερα τηλεφωνο απο το χωριο οπου περναει τον μισο και παρα πανω καιρο του. προχθες μου αφησε μηνυμα στον τηλεφωνητη του κινητου μου, το πιο συγκινητικο μηνυμα . “μωρο; τι κανεις; καιρο εχω να σε ακουσω. γεια σου”.  αργησα να του τηλεφωνησω και με πηρε σημερα το πρωι. με ξυπνησε αλλα ηταν τοσο μεγαλη η χαρα μου που ειδα τον αριθμο στην αναγνωριση κλησης που τιναχτηκα απο το κρεββατι. μου εκανε 2-3 ερωτησεις για την υγεια μου και τη δουλεια εδω, και περιμενε σαν παιδακι να τον ρωτησω τι κανει.

“εσυ τι κανεις, μπαμπα μου;”
“πανηγυριζω”, μου απαντησε.

ο πατερας μου ειναι 77 χρονων. το 1958 ηταν 23, ηταν η τελευταια φορα που η αριστερα ως ΕΔΑ πηρε υψηλο ποσοστο σε εκλογες.  τοτε δεν ηταν στην ελλαδα, μολις ειχε φυγει για να βρει μια καλυτερη τυχη σπουδαζοντας στο “εξωτερικο”, πραγμα απαγορευτικο γι αυτον στην ελλαδα του πιστοποιητικου κοινωνικων φρονηματων. ο πατερας μου ειναι ανθρωπος της λογικης και του πρεπει. αλλα απο την κυριακη χαιρεται σα μικρο παιδι. και παρολο που σε αυτες τις εκλογες ειμαι εγω σε μια ξενη χωρα προσπαθωντας για μια καλυτερη τυχη ειναι σα να ειμαστε μαζι και να μας ενωνει η χαρα, περα και πανω απο ολα τα συνορα του κοσμου. δεν ξερω τι θα γινει μετα. ξερω ομως οτι πολυς κοσμος προσμενε αυτην τη μερα.

c.