freedom island

2 girls in love…

έπεσε σκοτάδι

Κάτι τέτοιες νύχτες που γεμίζουν τα εξάρχεια με ΜΑΤ… νιώθω σαν να μην πέρασε μια μερα… και περπατάω δίπλα από κρανη, ασπιδες, γκλομπ και ασυρματους για να φτασω στην εισοδο της πολυκατοικιας.

Όσες φορές και να φωνάξεις να φτύσεις να βρίσεις να ειρωνευτείς όσες φορές να … άλλες τόσες είναι εκεί. Στις γωνίες. Στρατιωτάκια ακούνητα.

Χωρίς δεύτερη σκέψη, όταν προκύπτουν συζητήσεις στη σχολή στο μάθημα κοινωνιολογίας-πολεοδομίας για την σχέση εξουσίας και δημοσίου χώρου, θέτω μια απλή ερώτηση. Για να φτάσετε σπίτι σας περνάτε καθημερινά δίπλα από αστυνομικούς που κρατάνε αυτόματα;

Ο πάνοπλος αστυνομικός σε μια γειτονιά με μία από τις χαμηλότερες εγκληματικότητες μόνο “ασφάλεια” δεν είναι εκεί για να σου εξ-ασφαλίσει. Κι ας διατείνεται ότι είναι εκεί “για την δική σου προστασία”.  Δεν είναι παρά η εξουσία που δείχνει τo πρόσωπο της προς όλους όσους εξουσιάζει. Η επιλογή του τόπου, που λαμβάνει “χώρο” αυτή η επίδειξη, δεν καθόλου τυχαία. Ο δημόσιος χώρος ήταν και είναι το πεδίο όπου οι πολιτικο-κοινωνικές δυνάμεις συγκρούονται, όπου όλα είναι πιθανά.

Και κάπου εδώ θα έπρεπε να παρεθέσω Φουκώ, Λεφεβρ, Χούπερ, Παρμαρ και άλλους/ες που στηρίζουν αυτή τη θέση… αλλά το καλό με το blogging είναι, ότι όταν γράφεις στο blog, δεν γράφεις paper… αλλά post. 

λ

No comments yet»

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: