freedom island

2 girls in love…

Archive for August, 2014

black/white

Αυτο το ποστ γραφεται εν πλω και οταν βρω φρι γουα-ι-φα-ι θα το ανεβασω. Μεσα στο πλοιο αναμεσα σε αεροπορικα καθισματα, μισοτελειωμενους φρεντο εσπρεσο και ισχυρο ερκοντισιον κοιταω μια το λιμανι και μια τον ηλιο που δυει. Αποχαιρετησα αδερφι, ξαδερφια, θειους, σπιτια με αυλες, σκυλια, γατιά, κατσίκια, λιόδεντρα, φίλους και γονείς με την υποσχεση να επιστρεφω συχνοτερα στο νησι. Η θαλασσα τωρα λαδι και οι raveonettes στα ακουστικα μου τραγουδουν τις black/white ιστοριες τους. Μ’αρεσει να ταξιδευω νυχτα, τις ωρες που η θαλασσα μαυριζει και η Λέσβος αχνοφαίνεται καθως το πλοιο απομακρυνεται.

Σχεδον μηνα στο νησι αυτο τον Αυγουστο, εγινα ξανα ενα παιδι που περπαταει με τα χερια. Να με φωναζουν Λενέλ’, να με αγκαλιαζει η μαμα χωρις να το περιμενω και να μου αφήνει ζεστό καφέ ο μπαμπάς στην καφετιέρα. Να κοιμαμαι με την αλμυρα της θαλασσα της Ερεσου στο δερμα και να ξεχναω τι μερα ειναι. Να ειναι το αδερφι εκει, στην ακρη του καναπε, να απλωνω τα ποδια και να την αγγιζω. Να συστηνομαι με νεες φιλες και φιλους και μετα να προσπαθω να θυμηθω ολων τα ονοματα σωστα. Να γελαω και να γελάω – να γελαω ακομη και οταν θα επρεπε να κλαιω. Να βλεπω θερινο κινηματογραφο και να ψιχαλιζει και να βροντά. Να χαζευω την πανσεληνο με ενα μάτι. Να κανω μπανιο γυμνο. Να χορευω και να ξαγρυπναω μεχρι το πρωι. Να διαβαζω 300 σελιδες βιβλιο σε τρεις μερες. Και καπου εκει αναμεσα στις σελιδες της Μικρας Αγγλιας θυμηθηκα κατι που ειχα ακουσει πριν καποια χρονια. “Να καταληγεις, να μην καταντας”.

λ